საქართველოს არაერთი ისტორიული და ბუნების ძეგლი აქვს, რომლებიც ქვეყნის სიმდიდრეზე მეტყველებს. ზოგიერთი მათგანი ნაკლებად ცნობილია ადგილობრივი მოსახლეობისა და უცხოელი ტურისტისათვის, თუმცა მათი სიდიადე მნახველს ყოველთვის აოცებს.
„მეგა ტვ“ გაგაცობთ იმერეთის 5 საინტერესო და ნაკლებად ცნობილ ადგილს.
ძევრის სახიზარი
იმერეთის მხარეში, თერჯოლის მუნიციპალიტეტის სოფელ ძევრში მდებარეობს, მდინარე ძევრულას ხეობაში. სახიზარი ბუნებრივი გამოქვაბულებისგან შედგება, რომლებიც შუასაუკუნეებში ნაწილობრივ ამოაშენეს, სართულებად დაყვეს და სახიზრებად გამოიყენეს. სახიზარი რთულად მისადგომ კლდეზეა განთავსებული, სადაც მხოლოდ ერთი ვიწრო ბილიკი მიდის. ქვაბულები ზომით არცთუ დიდია. სახიზართან ახლოს მდებარეობს გამოქვაბული, რომელიც ადრეული პერიოდის (სავარაუდოდ ქვის ხანის) ადამიანის მუდმივ საცხოვრისს, ნამოსახლარს წარმოადგენს.
ცაშეკრულას კანიონი
იმერეთის მხარეში, ხარაგაულის მუნიციპალიტეტში მდებარეობს, დაბა ხარაგაულის ტერიტორიაზე, ზღვის დონიდან 300-350 მეტრზე. იგი კანიონისებურ ხეობას წარმოადგენს. უზარმაზარი კლდეები, რომლებიც ზოგან თითქმის გვირაბისებურ გასასვლელს ქმნიან, ულამაზეს სანახაობას ქმნის. სწორედ ერთმანეთს მიბჯენილი კლდოვანების გამო დაერქვა ამ ხეობას ცაშეკრულა, რადგან ასეთ ადგილებზე ცა არ მოჩანს. ცაშეკრულას კანიონი ერთ-ერთი შესანიშნავი ადგილია მცირე გასვლებისთვის, ბუნების სიმშვიდეში ხეტიალისთვის და განტვირთვისთვის.
საწურბლიას მღვიმე
— კარსტული მღვიმე საქართველოში, რომელიც სოფელ ყუმისთავთან, წყალტუბოს მუნიციპალიტეტში.მდებარეობს.
მდინარე სემის მარცხენა ნაპირზე, ზღვის დონიდან 270 მ სიმაღლეზე. საწურბლიას მღვიმე 1975 წელს ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტის ქუთაისის მხარის ქვის ხანის შემსწავლელმა ექსპედიციამ პროფესორ ა. კალანდაძის ხელმძღვანელობით აღმოაჩინა . მღვიმე გაითხარა 1976, 1985–1988, 1990–1993 წლებში. საწურბლიას მღვიმეში სამი კულტურული ფენაა გამოყოფილი: ენეოლითი, ნეოლითი და ზედა პალეოლითი.
მღვიმევის დედათა მონასტერი
მონასტერი მდინარე ყვირილის ხეობაში, ჭიათურის მუნიციპალიტეტის სოფელ მღვიმევის მახლობლად მდებარეობს.
მონასტერში მოხვედრა ჭიათურიდან უფრო ადვილადაა შესაძლებელი. ჭიათურიდან მონასტერში მიდის ვიწრო და საკმაოდ გრძელი კიბე, რომლის გავლის შემდეგაც შესაძლებელია გვირაბში შესვლა. გვირაბი ხელოვნურადაა გაყვანილი, საკმაოდ გრძელია და მისი გადახურვა შემაგრებულია საყრდენი თაღებით.
სამონასტრო კომპლექსი მრავალი ნაგებობისაგან შედგება. მთავარი ტაძარი მაცხოვრის სახელობისაა. ის წარმოადგენს ორნავიან ბაზილიკას, რომლის ნავებიც ერთმანეთისაგან მასიურ სვეტებზე დაყრდნობილი თაღებითაა გამოყოფილი.
ნაგებობის ფასადი შემკულია ძალზედ მდიდრული ჩუქურთმებით. აქ მაცხოვრის ტაძრის ერთ-ერთი ღირსშესანიშნაობა ხის კანკელია, რომელიც მთლიანადაა მოხატული. კანკელის კარი შემკულია ჭედური ფირფიტებით,
ტაძარში შემორჩენილია კედლის ფრესკული ცენტრალური ტაძრის უკან მდებარეობს მღვიმევის მღვიმე, სადაც დიდ დღესასწაულებზე წირვა ტარდება.
მონასტრის კიდევ ერთი ღირსშესანიშნაობა მცირე ზომის დარბაზული ეკლესია. მისი ჭერი და დასავლეთის კედელი ბუნებრივი კლდეა. ამ ეკლესიის აღმოსავლეთ კედელზე გამოკვეთილია ვერძის თავის ბარელიეფი, ხოლო სამხრეთის კედლის გარეთა მხარეს გვხვდება ფრესკული
2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია
გეგუთის სასახლე
ფეოდალური ხანის საქართველოს საერო არქიტექტურის ძეგლი, მდებარეობს წყალტუბოს მუნიციპალიტეტში, სოფელ გეგუთში, ქუთაისის სამხრეთით.
ყველაზე ადრეული ისტორიული ცნობა გეგუთის სასახლის შესახებ VIII საუკუნეს ეკუთვნის.
სწორედ აქ გამოაცხადა გიორგი III-მ თანამოსაყდრედ თამარ მეფე. საქართველოს სამეფოს დაშლის შემდეგ გეგუთის სასახლე იმერეთის მეფეთა რეზიდენცია იყო. სასახლე დაზიანდა XIX საუკუნის პირველ ნახევარში სოლომონ II-ის ბრძოლებისას. რუსეთის იმპერიის მიერ იმერეთის სამეფოს ანექსიის შემდეგ კი გაგრძელდა მისი ნგრევა, სასახლის მასალას იმპერიის მოხელეები იყენებდნენ ქუთაისში შენობების ასაშენებლად.
გეგუთის კომპლექსის პირველმა მკვლევარმა, შვეიცარიელმა დიუბუა დე მონპერემ 1833 წელს შეადგინა სასახლის გადარჩენილი ნაწილის გეგმა და განსაზღვრა ცალკეული სათავსების ფუნქცია.
მოდიმნახეს ციხე
— გვიანდელი შუა საუკუნეების ციხესიმაგრე დასავლეთ საქართველოში, იმერეთის მხარეში, საჩხერიდან ჩრდილოეთით ერთი კილომეტრის დაშორებით ზღვის დონიდან 700 მეტრზე მდებარეობს.
ციხე XVIII საუკუნის 30-იან წლებში პაპუნა წერეთლისმა ააშენა.
გადმოცემის თანახმად, სასიმამროს (დავით აბაშიძეს) პაპუნა წერეთელისათვის უარი უთქვამს ქალიშვილის გატანებაზე, მიზეზად კი ის დაუსახელებია, რომ მას ციხე არ ჰქონდა. ამის შემდეგ პაპუნა წერეთელს ციხე აუშენებია და სასიმამროსთვის შეუთვლია „მოდი ნახეო“.
სხვადასხვა დროს ეკუთვნოდა ფალავანდიშვილების და საჩხერელი წერეთლების ფეოდალურ საგვარეულოებს.
1735 წელს მოდინახეს ციხეში თავს აფარებდა იმერეთის მსხვილი ფეოდალი პაპუნა წერეთელი, რომელიც მეფეს მოდინახეს აღება მოწინააღმდეგისათვის ყოველთვის დიდ სირთულეს წარმოადგენდა, რადგან ის დასახლებული პუნქტიდან საკმაოდ დაშორებულია და ციცაბო ფერდობზე მდებარეობს. სწორედ ამიტომ მისი დამორჩილება იერიშით ვერავინ შეძლო.
ციხე 1991 წლის მიწისძვრამ ისე დააზიანა, რომ დღეს მისი კოშკების კვალი მთლიანადაა გამქრალი, კედლები კი ძალზედ დაზიანებული.
მიუხედავად მისი უმძიმესი მდგომარეობისა მოდინახე დიდ შთაბეჭდილებას ახდენს მნახველზე. ციხიდან იშლება ულამაზესი ხედი მდ. ყვირილის ხეობაზე, ასევე იმერეთისა და რაჭის მთებზე.
საქართველო ყოველ ნაბიჯზე გვაოცებს თავისი სილამაზით. თქვენ რომელ ადგილს აირჩევდით მოსანახულებლად, გაგვიზიარეთ კომენტარებში.
მოამზადა: გიორგი ტუსკაძე
