” მაესტრო დავით დვალიშვილი, ისე შევეჩვიე , თუმცა პირველი კადრიდან როცა მე ჩამოვდივარ მარშუტკიდან და ამ კაცს ვხვდები და მაესტრო რომ დავუძახე , მე დავარქვი მაესტრო, ფორმა უნდა მოგვენახა , მე რამაზითაც მეწერა სცენარში , მაგრამ მე იმხელა პატივისცემა მაქვს მისდამი , პირველ რიგში ყველაფერი მომდინარეობს ცხოვრებიდან , ნამდვილი ამბიდან . დათო დვალიშვილი ჩემთვის როგორც მსახიობი ბატონი დათო და მანამდე მისი სპექტაკლები რაც ნანახი მაქვს “დათო , როგორა ხარ, შენ გენაცვალე ჩემო ძმაო” ამას ვერასოდეს ვერ ვეტყოდი ამ ადამიანს, ,მითუმეტეს როცა რამაზ რაზმაძეა -მე ამხელა პატივი დამდო “გუდუ წამოდი , შენი დახმარება მჭირდება ასისტენტად უნდა მყავდე გუნდში “, ჩემთვის რამაზ, ჯიმა , ძმაო გენაცვალე არა რა. ჩემთვის მაესტროა , პირველად რომ ჩამოვედი გულზე მოვეფერე ,ბუხურია კაცი არის თან, მე მგონი ეს ქიმია არის მანდ.”
ამონარიდი გადაცემიდან “შუადღე ქუთაისში”
ფოტო-ბოლო სეზონი
