24 წლის გიგა დაუშვილს ოჯახის წევრები კვლავ ეძებენ. გიგა სახლიდან 9 თებერვალს გავიდა და მას შემდეგ მისი კვალი დაიკარგა. მისი ტელეფონი მაშველებმა ბოლოს დიღმის ჭალებში იპოვეს.
სამძებრო სამუშაოებში პოლიცია და სამაშველო სამსახურია ჩართული. როგორც ოჯახის წევრები ამბობენ, მაშველებმა დეტალურად დაათვალიერეს მტკვრის ის უბანი, მთელი პერიმეტრი გარშემო, სადაც გიგას ტელეფონი იპოვეს, თუმცა ამ დრომდე მის კვალს ვერ მიაგნეს.ნახეს.
გიგას დედას, ნათია დაუშვილი AMBEBI.GE -სთან ამბობს, რომ მაშველებმა დაუღალავად იშრომეს მტკვარზე და მათ დიდ მადლობას უხდის. მისივე თქმით, ამჟამად კამერების ჩანაწერების კვლევა მიმდინარეობს და ამასთან დაკავშირებით პოლიცია სასამართლოს განჩინებას ელოდება.
“არ ვიცი, რა ვთქვა, სად ვეძებო ჩემი გიგა. ჩემი დამძიმებული გულით მაინც ვხედავდი ყველაფერს, როგორ ეძებდნენ მაშველები ჩემს შვილს. ხალხო, ეს მაშველები ვინ ყოფილან, არ ვიცი, როგორ გადავუხადო მადლობა. არავის ენახოს ეს უბედურება, როგორ სცოდნიათ გვერდში დადგომა. სადაც ტელეფონი იპოვეს, დიღომში, იქ ვერ ვიპოვეთ გიგა. ჩემს შვილს ჰქონდა ასეთი თვისება – როდესაც ტელეფონი დაუჯდებოდა, ერთი დღე კი არა, 1-2 საათში სხვისი ნომრიდან დამირეკავდა, მეტყოდა, დე, მე ვარ, ტელეფონი დამიჯდა და არ ინერვიულოო. ვიცი ჩემი შვილის ხასიათი ისე, როგორც არავინ. ჩემი შვილი ცოცხალი რომ იყოს, ხმას მომაწვდენდა, არსად ჩანს და დღეს უბრალოდ პოლიციასთან მაქვს კითხვები. იქამდე თუ მივაღწიე, უნდა მივიდე, კამერების ჩანაწერებზე სასამართლოს განჩინებას ელოდებიან, უბრალოდ, დრო იწელება და ამას ძალიან განვიცდი.
გიგა ბოლოს როცა ვნახე, მშვენიერ ხასიათზე იყო. იმ დღეს ლამპრობის დღესასწაულზე იყო მეგობრებთან ერთად, ჩემმა მეგობარმა ლელა ზურებიანმა დადო ვიდეო, სადაც ჩემი შვილია. დავურეკე და მითხრა, დედა, ლამპრობაზე ვარ და იცოდე, მაგრად დავლიეო. ვუთხარი, ახლა ამოდი, დედა, ყავას დაგალევინებ და მერე გააგრძელე, როცა გამოფხიზლდები, არ გინდა, მეტი არ დაამატო-თქო. დამთანხმდა, კი, დე, მალე ამოვალო, მშვიდად მითხრა. არანაირი შელაპარაკება არ გვქონია, ჩვენ სხვა დედაშვილობა გვქონდა. არც სახლში ამოსულა და ამის მერე ჩემი შვილის ხმაც აღარ გამიგონია. ასე ვეძებთ ყველანი, იქ არც ჩხუბი ყოფილა, არც არაფერი. მას მერე ყველანი ვეძებთ. დიღომში, სადაც ტელეფონი იპოვეს, მაშველები 5 დღის განმავლობაში თავგამოდებით ეძებდნენ გიგას. მტკვართან ახლოსაა ჩვენი კორპუსი, მტკვარს გადავყურებთ, დევნილების კომპლექსია, ჩვენც დევნილები ვართ. არ იყო ჩემი შვილი უპასუხისმგებლო, მე რომ ასე დავეტოვებინე, ვინმეს ტელეფონიდან მაინც მომაწვდენდა ხმას. ყველაზე მეტად მე ეს მეწვის და ამას ვგრძნობ. ცოცხალსა და მკვდარსაც ვერ ვპოულობთ და ესაა საშინელება. არც ერთ დედას არ ენახოს შვილის გასაჭირი”
