“ხშირად მეკითხებიან ახლობლები – აიღე გერმანიის მოქალაქეობა, რად გინდა ეს ქართული პასპორტი.
ხშირად მეკითხებიან, რად გინდა პოლიტიკა, დაანებე თავი ნამოხვანის პრობლემა იქნება თუ საპარლამენტო არჩევნები თუ ვითომ სახელმწიფო ვითომპრეზიდენტით.
ამ მიწაზე ჩემი პირდაპირი წინაპრები უკვე 400 მდე წელია ცხოვრობენ.
ეს სახლი ძველ ფუნდამენტზე მამაჩემმა საკუთარი ხელით ააშენა. ზემო სართულის კედლის ნაწილი ის ხეა, რაც ძველი სახლი იყო, მამაჩემის ბაბუის აშენებული, ჩემი სეხნიის.
ამ სახლის უკან მამაჩემის დარგული კივის ხეებია, 64 წლის იყო მაშინ და მძიმე დიაგნოზი დაუსვეს, მაქსიმუმ ერთი წლის სიცოცხლის პროგნოზით.
ჰოდა ადგა ეს მაშინ 50 კილო ჩია კაცი და კივის ნერგები იყიდა.
მას მერე 21 წელი იცხოვრა და მოესწრო მისი დარგულის ნაყოფსაც და დატალავერებასაც.
წონაში რომ იმატა და იმატა, 80 კილოს რომ გადააბიჯა და სიკვდილზე ფიქრი რომ უკან ჩამოიტოვა, მერე თხილის ხეივანის ჩაყრა დაიწყო სულ უკანა ეზოში, უკვე 80 წელს გადაბიჯებულმა მოხუცმა.
85 წელი შეასრულა და არ მინდა ეს უძალურად ცხოვრებაო, უსმინა უფალმა, გაემგზავრა იმქვეყნად.
ეს კი დატოვა
ჰოდა ახლა მისი დანატოვარის მიტოვება როგორი საქმეა.
ან ჩემს შვილიშვილს რომ დავუტოვებ ამ ეზოგარემოს და ნამოხვანის წყალსაგუბარით გამოწვეული მეწყერი ჩაიტანს ამას ყველაფერს შავ ზღვაში, ამას რომელი პოლიტიკა თუ ენერგეტიკული მადა გაამართლებს.
საქართველოსთვის, მისი მომავლისათვის, მისი მწვანე და ეკოლოგიური მომავლისათვის ბრძოლა ამიტომაც ჩემი ვალია, აბსოლუტურად პირადი და გინდაც ეგოისტური ვალია.”-იაგო ფრანგიშვილი
