ჟურნალისტი დათო ლიკლიკაძე ქუთაისის უბნებად დაყოფაზე, საფიჩხიელობასა და იმ განსაკუთრებულ მიზეზეს საუბრობს თუ რატომაც დარჩა ქალაქში. ინტერვიუს AMBEBI.GE აქვეყნებს.
– უბანი კიდევ ცალკე თემაა… მე ძირძველი საფიჩხიელი ვარ, დავიბადე და გავიზარდე იქ, მიუხედავად იმისა, რომ ახლა უკვე ქალაქის ცენტრში ვცხოვრობ, ლადო მესხიშვილის სახელობის თეატრის წინ და ყოველდღე ამ შენობას ვუყურებ, რომელშიც გავიზარდე.
ჩემი საძინებლიდან, სამზარეულოდან და ნებისმიერი ფანჯრიდან თეატრს გავცქერი და დარბაზში დაკრული ტაში ხშირად სახლში შვილს მიღვიძებს, რამაც გადამატანინა საფიჩხიის დატოვება. პრინციპში, შორსაც არაა…
საფიჩხია, ჭომა, გორა, ბალახვანი – ეს ოთხი უბანი ყველაზე ძველია ქუთაისში. ამიტომ, საფიჩხიელი რომ ხარ, უკვე ორმაგად ქუთაისელი ხარ. ეს ის უბანიცაა, სადაც თითო ოჯახზე ორი სული ქურდი მოდიოდა. ასე მგონია, ყოფილი საბჭოთა კავშირის ქურდები საფიჩხიაზე დაიბადნენ…
მართალია, რთული უბანი იყო, მაგრამ ეს იყო ადგილი, სადაც ვიოლინოთი გაივლიდი და „სკრიპკას“ არავინ მოგაძახებდა. ბიჭი გრძელი თმით და საყურით გამოჩნდებოდა და შეურაცხყოფას არავინ მიაყენებდა. განსხვავებული ორიენტაციის ადანიანი უბანში არავის უცემია.
საფიჩხია იყო ტოლერანტობის, შემწყნარებლობის, მულტიკულტურული, მრავალფეროვანი, თავსებადი უბანი, სადაც ყველანაირი ადამიანი ცხოვრობდა და ერთმანეთს პატივს სცემდა
დიახ, საფიჩხია და ქუთაისი მაგალითი იყო, როგორ უნდა ეცათ პატივი განსხვავებულისთვის! აი, კიდევ ერთი მიზეზი, რატომაც დავრჩი ამ ქალაქში…” – ამბობს დათო ლიკლიკაძე.
AMBEBI.GE
