პირველად ისტორიაში, დედამიწის ატმოსფეროს ზედა ნაწილში ქარიშხალი დააფიქსირეს. 2014 წელს, მაგნიტოსფეროში თანამგზავრებმა ჩაიწერეს პლაზმის უზარმაზარი, მბრუნავი ნაკადი, რომელიც რამდენიმე საათს გაგრძელდა, შემდეგ კი გაქრა.
დედამიწის ატმოსფეროს ქვედა ნაწილში ქარიშხლები ხშირია: ამინდის მძლავრი, მბრუნავი სისტემები შედარებით მშვიდ ცენტრთა გარშემო, რასაც თან ახლავს ძლიერი ქარები და თავსხმა წვიმები, რასაც ძალიან მოკლე დროში ძალიან დიდი ზიანის მოყენება შეუძლია.
ახალი კვლევის მიხედვით, კოსმოსური ქარიშხლები დიდად არ განსხვავდება თავიანთ ქვედა ატმოსფეროს „ბიძაშვილებისგან“.
ქარიშხალი 110 კმ-დან 860 კმ სიმაღლემდე ვრცელდებოდა და შედგებოდა პლაზმისგან მრავალი სპირალური მკლავით, რომლებიც საათის ისრის საწინააღმდეგო მიმართულებით, წამში 2100 მეტრი სიჩქარით მოძრაობდნენ. თუმცა, ცენტრი თითქმის უმოძრაო იყო, ზუსტად ისე, როგორც დედამიწის ატმოსფეროს ქვედა ნაწილის ქარიშხლების შემთხვევაშია.
თუმცა, სხვა ქარიშხლებისგან განსხვავებით, კოსმოსური ქარიშხალი იონოსფეროში ელექტრონებს ისვრის წვიმასავით. ამას კი საოცარი ეფექტი ჰქონდა — ციკლონის ფორმის უზარმაზარი ნათება ქარიშხლის ქვეშ. ეს ყველაფერი თითქმის რვა საათს გაგრძელდა და იონოსფეროში დალექა დიდი ოდენობით ენერგია და იმპულსი.
