სახაროვ-ბონერის თეზისი საქართველოზე, როგორც “მცირე იმპერიაზე” აღორძინებას განიცდის?
დავიწყებ იმით, რაც არასოდეს დამიმალავს ჩემს საჯარო სტატუსებში: მეგრული და სვანური დედაენობრივი კონტინუუმები აუცილებლად უნდა გადარჩნენ.
ეს ჩვენი საერთოქართველური სიმდიდრეა. სამეგრელოს და სვანეთის სკოლებში, პირველ ოთხ კლასში ქართულთან ერთად მათი სწავლება კარგი იქნება, ისევე როგორც ეს არის გერმანულ შვეიცარიაში:
აქაც ეს დედაენობრივი კონტინუუმი “შვიცერ დუიჩი” სალიტერატურო გერმანულთან ერთად არის პირველ კლასებში.
ამავე დროს ფაკულტატურად (ანუ არასავალდებულოდ, არჩევანის თავისუფლებით) სვანურის და მეგრულის ზოგადი საფუძვლები შესაძლოა შემოთავაზებული იყოს ყველა კუთხის და რაიონის ქართულ სკოლაში – დასავლეთშიც, აღმოსავლეთშიც.
უკვე რამოდენიმე წელიწადია ჩვენ ვართ მომსწრენი ნაძირალა და არაკაცი იური ღვინჯილიას, ასევე მის ტაშისმკვრელთა მხრიდან სამეგრელოს ავტონომიის მოთხოვნას, რაც ენის შენარჩუნების მოთხოვნითაა შენიღბული. რა არის ეს?
ეს არის სწორედ სახაროვ-ბონერის თეზისის რეანიმაცია საქართველოს მცირე იმპერიაზე, თანამედროვე რუსული “ფეესბეს” ახალი რედაქციით, რომლის დაშლაც კრემლის სპეცსამსახურების აგენტურამ ჯერ კიდევ 90-იანებში დაიწყო. შედეგად გვაქვს ცხინვალის და აფხაზეთის ოკუპირებული ანკლავები, უკანონო ბორდერიზაცია, ადამიანების წარამარა გატაცება, მკვლელობები.
არაფერი განსაკუთრებული. რუსეთის სპეცების თავებში ამჯერად იხარშება (და ყოველთვისაც იხარშებოდა) საქართველოს დეზინტეგრაციის გეგმები, რაც მათმა რუპორმა დუგინმა პირდაპირ გაახმოვანა – აფხაზეთს და სამხრეთ ოსეთს სამეგრელო მოყვებაო.
იგივეს ამბობს GRU-ს “პოლიტოლოგი” ჩერნოვიც. ამ გეგმების მიხედვით შესაძლოა სამეგრელოს რამოდენიმე რაიონის ოკუპაცია, სადაც დასვამენ მარიონეტულ-სეპარატისტულ “მთავრობას”, რომელსაც ცნობს კრემლი.
მისი უფროსი მეგრელი არძინბა იქნება, ამ მავნებლური უნიჭობის იდეაა აფხაზეთთან შეერთება, ბოლოს კი ცხადია, ორივეს გარუსება.
ასეთია არაბაგრატისეული, არააღმაშენებლური, არაჭყონდიდელური, არაცოტნესეული, არა მარიამისეული – იგულისხმება მარიამ ქართლის დედოფლის, ლევან დადიანის დის, სვეტიცხოვლის აღმდგენელის – იდეოლოგია.
ამ პრიმიტივმა ეთნოდამნაღვმელებმა აჭარის ავტონომიის მაგალითი მოიშველიეს.
მიმაჩნია, რომ საქართველო უნდა იყოს უნიტარული სახელმწიფო – თუნდაც აჭარის ავტონომია, ბოლშევიკების ქმნილება, რომელსაც კონსტანტინე გამსახურდიამ გათურქებული ბეგების და ბეგლარბეგების დაუოკებელი ამბიციების შედეგი უწოდა, მომავალში საჭირო არ არის.
მიუხედავად ამისა მიმაჩნია, რომ ბიუჯეტის თანხები ადგილებზე უფრო დიდი ოდენობით უნდა დარჩეს – ზუგდიდშიც, მესტიაშიც. უფრო განვითარებული სახელმწიფოებრიობა ამას უზრუნველყოფს.”-წერს კონსტანტინე კოკო გამსახურდია.
