18 ოქტომბერს გრიგოლ ხანძთელის ხსენების დღეა.
ლოცვა, რომელიც დღეს უნდა წავიკითხოთ:
ჟამსა ამას უცხოებისა და უპოვარებისა ჩუენისასა, ქრისტე, არა შემეშინოს ჩუენ ბოროტისაგან, რამეთუ შენ, უფალი, ჩუენთანა ხარ, განჰმზადებული ჩუენთჳს ადგილსა ამას კეთილსა, განსასვენებელსა ნებისა შენისასა, რომელსა შინა მარადის ვედრებასა შევსწირავთ მოსალოდნელისა მისთჳს დღისა – დიდებით მეორედ მოსლვისა შენისასა, ღმერთო, რა ჟამს იგი საშინელებათა ზარ და საყჳრისა ოხრაჲ შეაძრწუნებდეს დაბადებულთა ყოველთა, რამეთუ მიეცემოდიან ყოველნი ბრალეულნი გუემათა და საარებათა, ხოლო მართალთა ახარებდეს ცხოურებასა დაუსრულებელსა.
…
” ხანძთა, შატბერდი, გუნათლე, მერე და მერეს მერე იყო უბისა, გრიგოლ ხანძთელის ცხოველი ღვაწლი- სალბუნი ქართვლის უღვთო წყლულისა და შთაგონება ღვთისმსახურების, ერის წიაღში გაცხადებული, უდრეკი სული არ დანებების, ბრძოლის ყიჟინით განახლებული.
…
პირველ სადროშოს წინ მიუძღოდა, ეპისკოპოსთა მთავარი დასი და მღვდელმთავართა შესამოსელით იცავდნენ მამულს, ხმლითა და ჯვარით. ომობდნენ, როცა დრო იყო ომის, აბჯარს ისხამდა ქიზიყთა ჯარი შიშის ზარს სცემდა მომხდურთა ურდოს, ნაწრთობი ვითარც უმტკიცეს რვალის, თუმც ზოგჯერ ბედი იყო მუხთალი, ავიწყდებოდათ, როცა უფალი, დაატყდებოდათ რისხვა უთვლადი-ქარტეხილები შემზარავ დროის, ათასი ჯვარცმა უსწორო ომის და მაინც სიკვდილს ხვდებოდნენ მედგრად, ბრძოლის ყიჟინას დასცემდნენ ერთხმად, შეავედრებდნენ ღვთისმშობელ დედას და ძე იესოს -სამშობლოს სევდას!” – ლექსის ავტორი ნანი თოშხუა
