“ქართული ოცნების” მიერ დაანონსებულ საკანონმდებლო ცვილებებს მოქალაქე ვრცელი ფეისბუქ პოსტით ეხმაურება:
“ყოველმხრივ შესანიშნავი და კეთილშობილური ინიციატივაა, რასაკვირველია, მით უმეტეს „განსაცვიფრებელი დემოკრატიის“ კვალობაზე, რომელიც წარმატებით დავამკვიდრეთ 2 თუ 3 წელია, წყალტუბოს აღორძინების არ იყოს.
აი, მაგალითად: ავაზაკ-ბოროტმოქმედებს აშკარად განზრახული აქვთ, განახორციელონ თავდასხმა მოქალაქეზე, „ჯგუფურად, არაერთგზის, საშიში საშუალებებით“ და ა.შ., ან მათ გარეშე. თუკი ამ დროს მოქალაქე შეატყობს, რომ ვერაა მისი მომავალი გაფურჩქვნილი, იშიშვლებს ქსივას, რომელშიც მითითებული იქნება, რომ იგი არის „პოლიტიკური თანამდებობის პირი, სახელმწიფო მოსამსახურე ან საჯარო მოსამსახურე“. ავაზაკ-ბოროტმოქმედი, ამას რომ დაინახავს, ეცოდინება რა, რაოდენ მკაცრი სასჯელიცაა გათვალისწინებული მსგავსი ქმედებისათვის, მაშინვე ბოდიშს მოუხდის აღნიშნულს და სახლამდე მიცილებასაც შეპირდება უსაფრთხოებისათვის.
ამ კეთილშობილურ საქციელს რომ ჩაიდენს, გაეშურება სხვა ბნელ ჩიხში, რათა ამჯერად ისეთ მოქალაქეზე „განახორციელოს თავდასხმა“, რომელსაც მსგავსი ქსივა არ ექნება და სასჯელიც 10-ჯერ ან 1000-ჯერ მსუბუქი იქნება, ან სულაც არ იქნება და პირიქით, ჯილდოსაც კი მიიღებს ამისთვის – მაგალითად, თუ თავდასხმას განახორციელებს „სხვაგვარად მოაზროვნეზე“, „დისიდენტზე“, „ექსტრემისტზე“ (ძველი საბჭოური ტერმინებია, ალბათ მალე ამათაც გააცოცხლებენ კანონმდებლობით), რადიკალზე, ლიბერალ-ფაშისტზე და, ფუი ეშმაკს – თვით ოპოზიციონერზე.
ვიშ, საყვარელო!!! ოღონდ, კარგი იქნება, ქსივაში პირდაპირ ჩაწეროთ, რომ მისი წარმომდგენი ნამდვილადაა „პოლიტიკური თანამდებობის პირი, სახელმწიფო მოსამსახურე ან საჯარო მოსამსახურე“ და მასზე თავდასხმა ისჯება 100-დან 200 წლამდე ან უვადო პატიმრობით, თორემ აქაური განათლების პირობებში ავაზაკმა კი არა, პროფესორმაც კი არ იცის, ვინ პოლიტიკური თანამდებობის პირია და ვინ – მოსამსახურე თუ მოახლე.
მიუხედავად თქვენი უკიდურესი განსწავლულობა-შორსმჭვრეტელობის და ჩემი ერთობ მოკრძალებული იურიდიული ცოდნა-გამოცდილებისა, მაქვს რამოდენიმე „დამაზუსტებელი“ შეკითხვაც განზრახულობასთან დაკავშირებით ადმინისტრაციულ სამართალდარღვევათა კოდექსის ზოგიერთი მუხლის გამკაცრებასთან დაკავშირებით:
– გასაგებია, რომ ყოველგვარი მკაცრი სასჯელის ღირსია, დახვრეტის ჩათვლით, თუ ვინმე სიტყვიერ შეურაცხყოფას მიაყენებს ჩვენ უძვირფასეს პოლიტიკური თანამდებობის პირს ან საჯარო მოსამსახურეს „მის საქმიანობასთან დაკავშირებით“, მაგრამ ხომ არ აჯობებდა (შემთხვევით ვინმე უდანაშაულო რომ არ შემოგვეხვრიტოს), დაგვეზუსტებია:
ა) რას ნიშნავს „სიტყვიერი შეურცხყოფა“? მარტო ზეპირს თუ წერილობითსაც, მაგალითად, ფეისბუქში?
ბ) რას ნიშნავს „მის საქმიანობასთან დაკავშირებით“? მაგალითად, თუ მინისტრის ან კანცელარიის გამგის მიმართ ვიტყვი/დავწერ უბრალოდ, იდიოტიათქო – არაფერი, მაგრამ თუ მივმართავ „შე იდიოტო შენ საქმიანობასთან დაკავშირებითთქო“, ან „შე იდიოტო მინისტროთქო“, მაშინ – ოოო?
უკაცრავად კი ვარ, მაგრამ ცოტაოდენ წინააღმდეგობაში ხომ არ მოვალთ „გამოხატვის თავისუფლებასთან“ ან „თმენის ვალდებულებასთან“?
– მოვალთ და გითქვია? მაგრამ ეს ყველაფერი ხომ მოძველებული ამბებია, იმათი მოგონილი, საქართველოს დაუძინებელი მტრები რომ არიან და ახლა თავიანთი რიგებიდან რომ გვაძევებენ (უკაცრავად – ჩვენით გამოვდივართ) რიხინ-რიხინით – ეუთო, ევროსაბჭო, ევროკავშირი, სავალუტო ფონდი, მსოფლიო ბანკი და რა ვიცი კიდევ, ვინ არა?
თქვენიც გამკვირვებია! რას ელოლიავებით ამ ვიღაცა ლიბერასტებს? ჩვენ ხომ ახლა ისეთი „სუვერენულები“ ვართ, მეტი რომ არ შეიძლება და დემოკრატიასაც იმას დავარქმევთ, რასაც საჭიროდ ჩავთვლით? ვინ კითხავს ეუთო/ოდირს, ევროსაბჭოს და ვენეციის კომისიას, რას ჩავწერთ ჩვენ კანონმდებლობაში და რა უბედურებას დავატრიალებთ აქ?
ხოდა, ამდენ დავიდარაბას, არ ჯობია, საერთოდ ავკრძალოთ ყოველგვარი ოპოზიცია და პარტია, ერთის გარდა, რომელიც სულ ხელისუფლებაში იქნება? ხელისუფლების ყოველგვარი კრიტიკაც ავკრძალოთ, ზეპირი იქნება თუ წერითი! ვინც ოდნავადაც დაარღვევს ამ აკრძალვებს, ადგილზევე დავხვრიტოთ ყოველგვარი სასამართლოს გარეშე და მოისვენებს ხალხი ამდენი რია-რიისაგან!
ცუდი იქნება ვითომ? სწორედ მასე ვიცხოვრეთ 70 წელი მშვენივრად. ახლაც ნეტარებით იხსენებს ბარეორი მაშინდელ ბედნიერებას. დავარქვათ ჩვენც ამ ყველაფერს „სახალხო დემოკრატია“, როგორც ქვიოდა ადრე (ახლა ზოგიერთი, ლარსს იქით, „სუვერენულ დემოკრატიას“ ეძახის) და დავბრუნდეთ დიდებულ წარსულში! ნეტაი იმ დროს!!!”- წერს ის
