ტარიელ ჯაფარიძე წელს 90 წლის გახდებოდა. სპორტისა და ხონის ქომაგი 2003 წელს გარდაიცვალა, როცა შემოქმედებისა და მოღვაწეობის ახალი ეტაპის დაწყებას აპირებდა.
ახლახანს, ბატონი ტარიელის ვაჟმა, ოთარ ჯაფარიძემ, სოციალურ ქსელში ის განცხადება და გეგმები გაასაჯაროვა, რომელზეც სპორტული სკოლის დირექტორი დღენიადაგ ფიქრობდა. მოულოდნელ გარდაცვალებამდე, რამდენიმე თვით ადრე, მან ეს წერილი ხელმძღვანელ პირს გაუგზავნა.
თემა იმდენად აქტუალურია, რომ განცხადების ტექსტს უცვლელად გთავაზობთ:
“ჩვენ ,,ხონის სასპორტო სკოლის დირექცია აღშფოთებული ვართ (პირის სახელი არ წერია. რედ. ) მოქმედებით, რომლებიც დაჟინებით მოითხოვენ ,,საჭაპანო გზის ,,გაყვანას (ასე აღნიშნა ….. ………..ამა წლის 31 ივლისს ტელე გადაცემა ,,დროს,, /მეგა ტვ-ს საინფორმაციო გამოშვება. რედ. / მიერ ჩამორთმეულ ინტერვიუში) სასპორტო სკოლის კუთვნილ ტერიტორიაზე. ზემოთ აღნიშნული ტერიტორია, რომელიც მდებარეობს ჭიდაობის დარბაზსა და სტადიონის იარუსებს, ფეხბურთელების გასახდელებსა და საშხაპეებს შორის 7 მეტრია, ეს ტერიტორია აუცილებელია სახანძრო უსაფრთხოებისათვის.
სასპორტო სკოლას აღნიშნული ფართი გამოეყო 1976 წლის 16 აპრილს N162-ე რაისაბჭოს აღმასკომის გადაწყვეტილებით, რაც ითვალისწინებდა სტადიონთან ერთად სპორტული სკოლა ჩამოყალიბდებოდა მთლიან კომპლექსში. სასპორტო სკოლის დამთავრების შემდეგ ამ ტერიტორიაზე უნდა აშენებულიყო დახურული 30 მეტრიანი საცურაო აუზი, შემდეგ ხელმძღვანელობის, დახმარებით უნდა შესყიდულიყო სპორტული სკოლის ჩრდილოეთით, მოსაზღვრე ,,,,,,, ,,,,,,,,სა და ……… კუთვნილი ეზო, სადაც უნდა გაკეთებულიყო ჩონგბურთის ორი კორტი, ხოლო სპორტული სკოლის წინა მხარეს მდებარე ტერიტორიაზე კალათბურთის ღია მოედანი, 500მაყურებლის გათვალისწინებით, რაც ქმნიდა საერთოდ ერთიან სპორტულ ქალაქს.
1990 წელს დამთავრდა სასპორტო სკოლის მშენებლობა,რომელიც დააფინანსა საქართველოს განათლების სამინისტრომ,რომლის საბალანსო ღირებულება მაშინ შეადგენდა 297 800 მანეთს.სასპორტო სკოლის დამთავრების შემდეგ დავიწყეთ ზრუნვა რომ განათლების სამინისტროს მიერ აგვეშენებინა დახურული საცურაო აუზი,რაც განხორციელდა 1991 წლის მაისის თვეში. უკვე გამზადებული პროექტი 4 ცალ ეგზემპლარად ჩაბარებულ იქნა ,,საქსოფლმშენის 2 საამშენებლო ტრესტში, მშენებლობის ტექნიკური დოკუმენტაცია, საამშენებლო-სამონტაჟო ღირებულება შეადგენს 609,3ათას მანეთს, მშენებლობა გეგმის მიხედვით უნდა დაწყებულიყო 1992 წლის მარტში, დაიწყო საქართველოში სამოქალაქო ომი და ყოველივე სამუშაოები შეწყდა.
მიუხედავად ყველაფრისა მაინც გაჩდა იმედი, რომ მომავალში განახლდება მშენებლობა, …გავიხედოთ წინ, იქნებ შემობრუნდეს ცხოვრება და ნუ გავუხდით საპორტო სკოლის კუთვნილ მიწას სანატრელს მომავალ თაობას. აღნიშნული ტერიტორიაზე ნებისმიერი გზის გაკეთების შემთხვევაში მთლიანად იშლება სტადიონისა და სასპორტო სკოლას შორის ყოველგვარი კავშირი, რაც უდაოდ დიდი დანაშაული იქნება, ტერიტორია აღმოჩდება ქუჩაში და შეიძლება მოხდეს გაუთვალისწინებელი შემთხვევა, საგზაო ავარია და ა. შ. ასევე ეს სტადიონის მხრიდან გასახდელები, საშხაპეები, მსაჯთა ოთახები. თუმცა ……. …….. ძემ არ დაუშვას ცრუ დაპირებები ჭიდაობის მწრთვნელების მიმართ, ახალი დარბაზის აშენების შესახებ.
სტადიონის იარუსები, თუ გაკეთდა პროექტის მიხედვით მაყურებელთა შესასვლელი დასავლეთ მხარეს აქვს სპორტული სკოლის ეზოდან, როგორი იქნება ხალხისა და, სპორტის გულშემატკივართა რეაქცია, რომლებიც მრავლად არიან ჩვენს რაიონში, როცა იქ ,,გზა,, დახვდებათ . მათი ყოველივე ეს ჩანაფიქრი გაუმართლებელი და უადგილოა, საზიანოა მომავალი თაობებისათვის…….ამდენად სკოლის კოლექტივი ითხოვს თქვენს ობიექტურობას, არ შეეხონ სასპორტო სკოლის კუთვნილ მიწას, არა დანიშნულებისამებრ გამოსყენებლად, რაც არ არის მიღებული კანონით,,,,”
და რომ არა, ბატონი ტარიელის მოულოდნელი გარდაცვალება, დღეს ხონს სრულყოფილი სპორტული კომპლექსი – ,,სპორტული ქალაქი” ექნებოდა.
