სოციალურ ქსელში ორი ომის ვეტერანის, 49 წლის ვალერის წერილი ვრცელდება. მისი თქმით, პატარა ბიჭი იყო, როცა აფხაზეთში წავიდა, 2008 წელის ომის დროსაც ვერ გაჩერდა სახლში და მოხალისედ ჩაეწერა.
ვეტერანი წერს, რომ ამჟამად სოფლეში ცხოვრობს, 2008 წელს სნაიპერის ტყვია მხარში მოხვდა, რის შემდეგაც საშინელი ტკივილი აქვს.
“3 დღის წინ ჩვენი რაიონის დეპუტატის მამა მოვიდა ჩემთან და მითხრა: ვალერი, ჩემი ბიჭი სტუმრებს ელოდება თბილისიდან. სუფრა მაქვს დიდი, არ უნდა შევრცხვე და მომეხმარე თუ ძმა ხარ ეს დღეებიო. მივედი მეც მისახმარებლად. დიდი სამზადისი იყო და რაც შემეძლო გავაკეთე. შეშა დავჩეხე, პრავიზია მოვატანინე და რავიცი.
ჩამოვიდნენ სტუმრები. დიდი პურმარილი იყო გაშლილი. წამოსვლა დავაპირე სახლში. ირაკლი(ჩვენი დეპუტატი) მოვიდა და მითხრა: ვალერი, აუცილებლად დარჩი სუფრაზე და ჩემთან ერთად იყავიო. იმ დღეს ვეტერანის პენსია ჩამერიცხა, 22 ლარი. წავედი მე, გამოვიცვალე და ამ პენსიით სიგარეტი ვიყიდე, რომ სხვისთვის არ მეთხოვა მთელი დღე”, – წერს ვეტერანი.
მისი თქმით, სტუმრად პარლამენტარები, მინისტრის მოადგილეები, გუბერნატორი და სხვა თანამდებობის პირები იყვნენ ჩასულები. თამადამ კი, რომელიც პარლამენტარი იყო ომში დაღუპული გმირების სადღეგრძელოც დალია.
– ომის ვეტერანი გვიზის აგერ გრიგორიჩ- თქვა ჩვენმა დეპუტატმა და ჩემკენ გამოიშვირა ხელი.
– ვახ შენ გენაცვალე მაგარო კაცო!-გამომხედა თამადამ-სად იბრძოდი?
– შენ რომ ევროპაში წახვედი ომის დღეებში, მაშინ ცხინვალში წავიდა ეს, მანამ კიდე აფხაზეთში იბრძოდა – სიცილით უთხრა ირაკლიმ.
– რა ვქნა ძმაო, მე არავინ წამიყვანდა საომრად! ყველა ხო არ წავიდოდა იქ?-ხარხარით უპასუხა თამადამ.
– ცოტა მეტი დაფასება კი ჭირდება ამ ხალხს – ჩაილაპარაკა ჩვენმა მეზობელმა როლანდიმ.
– მართალი ხარ ბატონო. ვმუშაობთ, ვმუშაობთ. ჯერ ჩვენს ქვეყანას არ შეუძლია ომის ვეტერნებს მეტი ყურადღება დაუთმოს, მაგრამ აუცილებლად მივალთ იმ დონემდე, რომ ამ ხალხს ღირსეული პირობები ჰქონდეთ-თქვა ერთ-ერთმა პარლამენტარმა. წამოვიდა ჩემკენ და ამოიღო ტელეფონი. სურათი მინდა შენთანო და გადაიღო.
არ მიყვარს სხვისი ფულის და ნივთების თვლა, მაგრამ ერთს ვიტყვი. ჩემი 20 წლის პენსია რაც არის, ზუსტად იმდენი ღირდა ის ტელეფონი.
არ მითქვამს არაფერი. მალე ავდექი და წამოვედი. არც ახლა ვამბობ არაფერს. ომში ჩემი სამშობლოს დასაცავად ვიყავი მე წასული და არა, პენსიისთვის. ჩემი მტკივანი ბეჭით ვიმუშავებ კიდე ფიზიკურად ბევრს და გავიტან თავს როგორმე. მაგრამ მომკალი და არ მჯერა, რომ ეს ჩინოვნიკები სადღეგრძელოს მერე წუთით მაინც ფიქრობენ იმაზე, 22 ლარი როგორ შეიძლება ეყოს ადამიანს ცხოვრებისთვის”, – წერს ვეტერანი.
მისი თქმით, თუ საჭირო გახდა და შეძლო, წუთით არ დაფიქრდება და ისევ იარაღას აიღებს ხელში. იმ 22 ლარით სიგარეტს იყიდის და იმ სიგარეტით წავა საომრად.
“ბოდიში საქართველო ამ სიტყვებისთვის. არ იფიქრო, რომ წამოგაძახე ჩემი ომის მონაწილეობა. თუ საჭირო გახდა და შევძელი, წუთი არ დავფიქრდები და ისევ ავიღებ იარაღს ხელში. იმ 22 ლარით ვიყიდი სიგარეტს და იმ სიგარეტით წავალ საომრად! ჩემთვის შენი თავისუფლებაა მთავარი და არა ის, თუ რამდენი მექნება მე პენსია, ან ხელფასს რამდენს აიღებენ ამ სადღეგრძელოებისთვის”, – წერს ის.
წერილის ბოლოს ვეტერანი სამშობლოს მიმართავს და ამბობს, რომ საქართველომ თავისუფლება არასდროს უნდა დათმოს.
