“ნამდვილად არ მემეტება ქართული სიტყვა “ერი” და “ეროვნული” სამუდამოდ წარსულში დასამკვიდრებლად. ერთნი მას განიხილავენ “ეთნოსის” აღმნიშვნელად, გულისხმობენ მხოლოდ სისხლზე, მხოლოდ გენეტიკაზე და მიწაზე აღმოცენებულ ერთიანობას. მათთვის იგი შესაძლოა აგრესიული ნაციონალიზმის, ქსენოფობიის და ფაშიზმის დვრიტაც გახდეს. ამიტომ დაგმობილია, შეჩვენებულია, გამოცხადებულია არათანამედროვე კატეგორიად. ასეთი ინტელექტუალების ნაწილმა 80-იანების ეროვნულ მოძრაობას “პროვინციული ფაშიზმიც” კი უწოდა.
მეორენი, ანუ ხალხის მოზრდილი ნაწილი, ვინც იმდენად არ აზროვნებს, თუმცა ინსტინქტი ზოგჯერ ჯანსაღი აქვს, ერს და ეროვნულს სწორედ სისხლის, გენეტიკის და მიწის ერთადერთ შედეგად განიხილავს.არ ვეთანხმები არც ერთ პოზიციას. ქართული სიტყვა “ერი” არც ლათინური ნაციოა – რაც ნამდვილად გენეტიკურ წარმოშობაზე მიუთითებს და არც ეთნოსი. იგი ნიშნავს ხალხს სეკულარული გაგებით (“ბერი”-ს საპირისპიროდ, რაც სასულიერო წოდებაზე მიუთითებს) მთელი თავისი კულტურით, შეგნებით, მენტალობით, ტრადიციებით, ხელოვნებით. ეს სიტყვა სემანტიკურადაც იგივეა, რაც ბასკურ-პროტოიბერიული “heri”, ხოლო მნიშვნელობით ჰგავს მესამე საუკუნის საშუალო სპარსული წარწერების ტერმინს kapa, რაც ასევე ირანის ერს გულისხმობს. განა წარმოსადგენია, რომ სასანური ირანის ან მაშინდელი იბერიის სამეფოს “ერი” მონოეთნიკური და მონორელიგიური იყო?ქართველ ერს ბაგრატის, იოანე მარუშისძის, დავითის, თამარის გარდა ეკუთვნიან ებრაელი სიდონია, კაპადოკიელი ნინო, სომეხი შუშანიკი, სპარსი ევსტათე, სირიელი დავით გარეჯელი, არაბი აბო, ქურთი მხარგრძელი, ყივჩაღი ყუბასარი, თეოდორე რუსყოფილი, (ყველას აღარ ჩამოვთვლი) ადამიანები, ვისშიც საქართველომ აღზარდა ღვთის და სამშობლოს განსაცვიფრებელი გრძნობა, რაც ქრისტიანული მორალის და კულტურის საფუძველია. თანამედროვეობაში ასეთები არიან რუსი მიხაილ გობრონ საბინინი, უკრაინელი ნინა პალტარაცკაია, ფრანგი მარი ბროსე, აფხაზი არზაყან ემხვარი, მაჰმადიანი მემედ აბაშიძე, კათოლიკე მიხეილ თამარაშვილი და ბევრი სხვა. ქართველ ერს ეკუთვნიან ის ქურთი, სომეხი თუ აზერბაიჯანელი ბიჭები, ვინც აფხაზეთის ომში საქართველოს ერთიანობისთვის თავი გასწირეს.
ქართველი ერი საკაცობრიო ერია, ისევე როგორც საქართველო თავისი ლანდშაფტებით ერთგვარი მოდელია მსოფლიოსი. მისი გაქრობა ცივილიზებულმა მსოფლიომ არ უნდა დაუშვას.” – წერდა კონსტანტინე გამსახურდია სოციალურ ქსელში 2013 წელს.
