დედამიწაზე არსებული თითქმის ყველა მყინვარის შესწავლის შემდეგ, მეცნიერებმა დაადგინეს, რომ ისინი ზომაში მცირდება და გასული 20 წლის განმავლობაში, შემცირების ტემპი საგრძნობლად გაიზარდა.
NOAA-ს თანახმად, მყინვარები მასას უმეტესად ყინულის დნობის ხარჯზე კარგავს, მაგრამ მათი ზომა ასევე სუბლიმაციის პროცესის დროსაც მცირდება – როდესაც წყალი პირდაპირ ყინულიდან ორთქლდება. გარდა ამ პროცესებისა, მასის დაკარგვის ერთ-ერთი მიზეზი ასევე მყინვარის კიდიდან დიდი ყინულის მოწყვეტაა.
თუმცა, 28 აპრილს რეიტინგულ ჟურნალ Nature-ში გამოქვეყნებული კვლევის ავტორები ამბობენ, რომ მყინვარების შემცირების ტემპის დადგენა წარმოუდგენლად რთულია. ადრინდელი კვლევები რამდენიმე ასეული მყინვარის მონაცემებზე იყო დაფუძნებული. დედამიწაზე კი მყინვარების რაოდენობა 200 000-ზე მეტია. გარდა ამისა, ხელოვნური თანამგზავრებიდან მიღებულ მონაცემებსაც იყენებდნენ, რომელთა რეზოლუცია ლიმიტირებული იყო.
უფრო ზუსტი დასკვნების გამოსატანად, მკვლევრებმა 217 172 მყინვარის უამრავი თანამგზავრული და საჰაერო ფოტო გამოიყენეს. უფრო კონკრეტულად კი, NASA-ს ASTER-ის 20 წლის განმავლობაში დაგროვებული არქივი და ხელოვნური თანამგზავრის, Terra-ს მაღალი რეზოლუციის სენსორი.
მეცნიერებმა აღმოაჩინეს, რომ 2000 წლიდან 2019 წლამდე, მყინვარები ყოველწლიურად ჯამურად 293,7 მილიარდ ტონა ყინულს კარგავდა. ავტორების თქმით, დროის ამ მონაკვეთში ზღვის დონის მომატებაში ამ პროცესის წილი დაახლოებით 21% იყო. 2000 წლიდან, თითოეულ ათწლეულში, მყინვართა მასის დანაკარგის ზოგადი ტემპი ჩქარდება – ყოველ წელს დაახლოებით 52,8 მილიარდი ტონით იზრდება.
