28 ნოემბრიდან დღემდე პერმანენტულ აქციებზე 400 კაცზე მეტი დააკავეს. საზოგადოების დიდი ნაწილის და ოპოზიციის ორი უმთავრესი მოთხოვნიდან ერთ-ერთი დაკავებული ახალგაზრდების გათავისუფლებაა. დაკავებულებს შორის მოძრაობა “დაფიონის” დამფუძნებელი, 19 წლის თსუ-ს იურიდიული ფაკულტეტის სტუდენტი ზვიად ცეცხლაძეცაა, რომელსაც 7 პირთან ერთად თბილისის საქალაქო სასამართლომ პატიმრობა შეუფარდა.
როგორც ზვიად ცეცხლაძის ადვოკატი დავით ჭიკაიძე ამბობს, “ბრალდება მტკიცებულებად იყენებს “დაფიონის” 2024 წლის 30 ივნისის ლაივს, სადაც ზვიადი თავდაცვითი ხასიათის მოქმედებებზე საუბრობს, მაგრამ ბრალდების მხარეს მიაჩნია, რომ ეს არის სხვადასხვა სტრატეგიულ ობიექტზე თავდასხმის ორგანიზების გაწევა. ეს არ არის სრული ვიდეო… ჩვენ შევეცდებით, სრული ვარიანტის წარდგენის შემდეგ სასამართლოში დავადასტუროთ, რომ ეს ვიდეო არ ემსახურება ვინმეზე თავდასხმის მიზანს, არამედ მისი დანიშნულება იყო ზვიადს თავდაცვითი ე.წ. მექანიზმების თაობაზე გაეკეთებინა განცხადება”.
ალბათ, ბევრს ახსოვს სკოლის მოსწავლე ბათუმელი ბიჭი, რომელმაც ჩაქვში სამხედრო ფორმაში გადაცმულმა რუსი მოქალაქის სახლის სახურავიდან რუსეთის დროშა ჩამოაგდო. მერე იყო ბათუმის პორტში რუსი ტურისტებით შემოსული საკრუიზო ლაინერ “ასტორია გრანდეს” ორჯერ უკან გაბრუნება და რეისების მოხსნა, რასაც ზვიად ცეცხლაძე მისი სამეგობროს გამარჯვებად თვლიდა. ბოლოს ყველაფერი იმით დასრულდა, რომ გასულ წელს მარტის აქციების დროს სტუდენტი სახლიდან გაიპარა, პროტესტანტ თანატოლებს რუსთაველზე შეუერთდა და ახალგაზრდული მოძრაობა “დაფიონი” საპროტესტო აქციების განუყოფელ ნაწილად იქცა. მისი თქმით, ეს მოძრაობა იმისთვის შეიქმნა, რომ ახალგაზრდებში ეროვნული ცნობიერების ამაღლებას შეუწყოს ხელი.
“თბილისში დავიბადე და ბათუმში გავიზარდე… მამის მხარე ეროვნულ მოძრაობასთან თანამშრომლობდა – მამა ზვიად გამსახურდიას გასვენებაში, გროზნოშიც იყო ჩასული. ბაბუა„”ჰელსინკის კავშირის” წევრი იყო და ბავშვობიდან ეროვნული და პატრიოტული სულისკვეთებით მზრდიდა, მიყვებოდა ეროვნული მოძრაობის ისტორიებს. სახელი ზვიადიც გამსახურდიას პატივსაცემად დამარქვეს, მისი პორტრეტი მუდმივად გვქონდა ოჯახში…” – ამბობდა ჩვენთან ინტერვიუში ზვიად ცეცხლაძე. ამჯერად ზვიად ცეცხლაძემ ჩვენს კითხვებს პენიტენციარული დაწესებულებიდან უპასუხა.
– ზვიად, როგორ ხართ?
– აქ ციხეშიც მხნედ და მედგრად ვარ, ბრძოლის ხასიათზე.
– ჯგუფური ძალადობის ორგანიზებასა და ხელმძღვანელობაში გედებათ ბრალი. რა მტკიცებულებებს ეყრდნობა ბრალდების მხარე?
– მედავებიან ჯგუფური ძალადობის ორგანიზებას, მასალად კი იყენებენ ჩემს ფეისბუკგვერდ “დაფიონზე” დადებულ პოსტებსა და ვიდეოებს. ჩემს პირად პროფილსა და “დაფიონის” გვერდზეც არაერთხელ გამოყენებულა სიტყვა “რევოლუცია”, რაც სამართალდარღვევა არ არის. მაქვს ასევე დადებული ილია ჭავჭავაძის სიტყვები რევოლუციაზე, სადაც ის რევოლუციას აღწერს როგორც დადებით მოვლენას. მეტიც, ეს სიტყვები სასამართლოზეც კი ვახსენე. რაც შეეხება სიტყვებს “აჯანყება” და “ამბოხება”, ეს საერთაშორისო სამართლით აღიარებული უფლებებია, რომელთაც ჩვენი კონსტიტუციაც ცნობს. რაც შეეხება ვიდეოლაივს, “დაფიონზე” დევს და ფართო საზოგადოებისთვის ხელმისაწვდომია. მასში თავდაცვაზეა საუბარი და არა თავდასხმაზე.
ჩემი დაკავება ცალსახად პოლიტიკურია, რასაც ისიც ადასტურებს, რომ ამას სისტემური ხასიათი მიეცა. ეს მიზნად ისახავს ყველაზე აქტიური წევრების დაოკებას და პარალელურად, “თვალსაჩინო” სადამსჯელო ოპერაციას. სასამართლოს იმედი ვერ მექნება, პრაქტიკა ცხადყოფს, რომ ქართული სასამართლო სისტემა ფეხქვეშაა გაგებული. ცხადია, ჩემი თავისუფლების ბედს პოლიტიკური ვითარება განსაზღვრავს.
– თქვენ ირაკლი კობახიძის სტუდენტი იყავით. თქვენი მშობლების აზრით, მისი პირადი პატიმარი ხართ, ასეა?
– ირაკლი კობახიძე მასწავლიდა კონსტიტუციონალიზმს, რომელსაც დღეს თავისი ფეხით თელავს. რაც შეეხება პირად ტყვეობას, ნებისმიერი პატიმარი დღესდღეობით სისტემის პირადი ტყვეა, იმ სისტემის, რომელსაც კობახიძე წარმოადგენს.
– შენი და შენი თანატოლების პატიმრობა ამ თაობაში შიშის დანერგვას ემსახურება?
– ჩვენს თაობაში შიშს ვერ დანერგავენ, პირიქით, ამ რეპრესიებით “ქართული ოცნება” გამოზრდის იმ დისიდენტთა ეროვნულ თაობას, რომელიც დაასამარებს რუსულ იმპერიალიზმს საქართველოში. იქ, სადაც მთავრდება დემოკრატია, ერს და ხალხს ეძლევა “ამბოხების” უფლება. როდესაც საზოგადოებას არ უტოვებ დემოკრატიულ ჩარჩოებში ბრძოლის საშუალებას (რაც არჩევნებზე საბოლოოდ წაგვართვეს), ამბოხება არა მხოლოდ უფლებად, ჩვენს მოვალეობად იქცა. დემოკრატია არ შეიძლება იყოს ცალმხრივი, საზოგადოება ამბოხებამდე მიჰყავს არალეგიტიმურ მოძალადე მთავრობას. ჩვენი დღევანდელი ბრძოლა არის პოლიტიკური წინააღმდეგობის თვალსაჩინო მაგალითი, რაც მთლიანი პოლიტიკური წესწყობილების ცვლილებას მოიაზრებს. მწამს, რომ ეს არის ახალი ეროვნულ-განმათავისუფლებელი მოძრაობა, რომელმაც საბოლოოდ უნდა განამტკიცოს ფურცელზე არსებული საქართველოს სუვერენიტეტი.
– ზვიად, საიდან იღებს სათავეს თქვენში ეროვნული და პატრიოტული სულისკვეთება?
– უპირველესად ოჯახიდან, მამა ეროვნულ მოძრაობაში იყო ჩართული. მე ეროვნული ფასეულობებითა და ღირებულებებით მზრდიდნენ. უმნიშვნელოვანესი იყო მასწავლებლების, ჩემი აღმზრდელების როლიც. ასე იშვა იდეა ჩემში, რისი გაცოცხლების საჭიროებაც ჩვენს ქვეყანაში არსებულმა ეროვნულმა კრიზისმა მოიტანა.
– რა გაქვთ სათქმელი ახალგაზრდებისთვის?
– ამჟამად ციხეში ვარ, თავისუფლად მოქმედება შეზღუდული მაქვს. ჩემი წერილებიც კი ხშირად “იკარგება” ან არასრულყოფილი სახით აღწევს ადრესატამდე. აქედან მხოლოდ ადვოკატის საშუალებით თუ მოგაწვდენთ ხმას. არსებულ მდგომარეობას ვიყენებ გონივრული, ფიზიკური და იდეური თვითგანვითარებისთვის. ვფიქრობ, ეს არის საუკეთესო ინვესტიცია სამომავლო ბრძოლაში. ახალგაზრდებს მოვუწოდებ, ბრძოლა განაგრძონ, არ შეიძლება თავისუფლებისთვის ბრძოლაში დაღლა. თუ დაიღლები, ეს უკვე ღალატია. განგება იშვიათად აძლევს ადამიანს ხელსაყრელ დროს, რომ იბრძოლოს დამოუკიდებლობისთვის. ასე რომ, ამ შანსს ხელიდან ნუ გავუშვებთ.
დამოუკიდებლობის გარეშე არ არსებობს ხვალინდელი დღე. “სჯობს მონობაში გადიდკაცებულს, თავისუფლების ძებნაში მკვდარი”!
წყარო: კვირის პალიტრა
