13 ნოემბერს ქართული მართლადიდებელი ეკლესია ახსენებს ასი ათას მოწამეს. რომელნიც მე-13 საუკუნეში, 1227 წელს ეწამნენ თბილისს ხვარაზმელთაგან. ხვარაზმელთა სულთანმა ჯალალედინმა თბილისი აქაური მოღალატე სპარსელების დახმარებით აიღო. მაშინ მოოხრდა და მიწასთან გასწორდა ქალაქი, სისხლის ნაკადები მოედინებოდა ქუჩებსა და მოედნებზე, ყველგან კვნესა და გოდება ისმოდა. ბოლოს, ურჯულოებმა სიონის ტაძრის გუმბათი მოარღვიეს და ტახტად დაუდგეს მტარვალს. მეტეხის ხიდზე მაცხოვრისა და ღმრთისმშობლის ხატები დააწყვეს, მერე მთელი მოსახლეობა მოასხეს და უბრძანეს, ფეხით დაეთრგუნათ წმინდა ხატები. ვინც ამას ჩაიდენდა, ცოცხალს გაუშვებდნენ, და თუ არა – თავს მოჰკვეთდნენ და მდინარეში გადააგდებდნენ. მაშინ წითლად შეღებილა მტკვარი, ათნი ბევრნი ახლამოწამე შეეძინა ზეცის სამყოფელს, ათნი ბევრნი ელვარე სამკაულით გამშვენდა ეკლესია, ათნი ბევრნი ნათლის სვეტით განათლდა წამებული თბილისი, და ამ უხრწნელმა ნათელმა თვით ხილული მზის შუქიც გააფერმკრთალა.
ტროპარი: არა დასთრგუნეთ ხატი უფლისა იესუისი და უხრწნელისა დედისა მისისა, არამედ ვითარცა კრავნი უბიწონი მისთვის დაიკლვენით, რომელმან ხატებითა თვისითა საღმრთოითა პატივ-გცა თქუენ. წამებისა გვირგუვინითა ღმრთივშუენიერად შეიმკუენით ათნო ბევრნო მამანო და დედანო, ევედრეთ ქრისტესა ღმერთსა შეწყალებად სულთა ჩუენთათვის!
კონდაკი: მრავალფერნი ტანჯვანი თავს-ისხენით და ვნებისა მის ქრისტესისა თანაზიარ გამოსჩნდით. არა უპატიო ჰყავთ ანგელოზთაგან პატივცემულნი ხატი მისი და სისხლი თქუენი, ვითარცა ნელსაცხებელი სულნელი, უკუდავისა სიძისა შესწირენით, მეოხნო მოწამნო, ეკლესიისა ელვარენო სამკაულნო!
