“რამდენიმე დღის წინ შატილში ვიყავი და ღამით როცა მდინარის პირას გაშლილ სასტუმროში ვიძინებდით ზუსტად იგივე სტიქიაზე ვფიქრობდი რაც მოხდა რაჭაში. შატილამდე სულ 5 წუთის გზაზე არის პატარა უღელტეხილივით რომელიც არც მანამდე იყო კარგად მაგრამ რაც გზა გააკეთეს უფრო საშიში გახდა. მანქანით გავლაც კი შემეშინდა იმდენად დამრეც ფერდზეა ლოდები და ქვაღორღი. მდინარეც ძალიან ჩქარია და ხეობაც ძალიან ვიწრო. ამას იმიტომ ვამბობ რომ ვფიქრობ რომ გულგრილ მთავრობასთან ერთად ჩვენი წილი პასუხისმგებლობაც უნდა გვქონდეს ყველაფერზე! იქ ვიღაცამ საყრდენი კედელი გადაჭრა და ბათუმში მთელი კორპუსი ჩამოანგრია, იქ ვიღაცამ შადრევანში დენს არ მიაქცია ყურადღება და ბავშვი გარდაიცვალა, იქ ვიღაცამ მეტროში სახურავი არ დაამაგრა და მთლიანად ჩამოვარდა, იქ მწყემსი საქონელს ავტობანზე კადარეკავს და მწყემსსაც კიდია და გავლილ 100 მანქანიდან უმრავლესობა ისე გაივლის რომ არ დარეკავს 112 ში რომ სხვა მგზავრი დაიცვას, იქ ვიღაცა ქუჩაში დრიფტაობს და ორსულ გოგოს ეჯახება და კლავს, იქ ვიღაცა გზას არ აგებს კარგად და 1 თვეში წარმოუდგენელი სიმაღლის ორმოებია. ნახეთ დიღომში გუდვილის წრეზე, სულ ეხლახანს გააკეთეს გზა და იმხელა ორმოებია მთლიანად ჩავარდები მანქანით. არავის უნდა საქმის კარგად კეთება, უმეტესობას არ აქვს იმის განცდა რომ სხვაზე იზრუნოს. მხოლოდ მე, მე, მე და ამ მეს ძახილში მუდმივად ასეთ ამბებში ვიქნებით. ჩვენ წინ არის უცოდინარობით, კლიმატის ცვლილებებით და გულგრილობით გამოწვეული ძალიან დიდი პრობლემები და ჩვენ რას ვშვებით? ისევ რაღაც სისულელებში ვხარჯავთ დროს. ჩვენს ქვეყანაში, ჩვენს გარშემო ყველაფერი არის საშიში და დიდიხანია ეს გაცდა უბრალო უბედურ შემთხვევებს. ეს ყველაფერი ხდება გარკვეულწილად ჩვენს გამოც, ჩვენი ბრალეულობით რომ რაღაცეებზე ჩუმად ვართ და ჩვენ წილ პასუხისმგებლობასაც ყოველთვის სხვას ვაბრალებთ.” – წერს სოციაურ ქსელში მირიან თედორაძე.
შოვში 3 აგვისტოს ტრაგედია ატრიალდა. საკურტო ზონაში ღვარცოფი განვითარდა. სტიქიის შედეგად 12 ადამიანი გარდაიცვალა, ამ დრომდე ვერ ხერხდება 25 ადამიანთან დაკავშირება.
