ნიორი – ეს არა მხოლოდ საკვებია, არამედ ნამდვილი ლეგენდაა. ეს ბოსტნეული ეგვიპტურ პირამიდებშიც არის ნაპოვნი და ბიბლიაშიც არის მოხსენიებული.
დასავლური მედიცინის მამა, ჰიპოკრატე სისტემატიურად უნიშნავდა მას არა მხოლოდ პაციენტებს, არამედ ოლიმპიურ სპორტსმენებსაც, რათა მათ გაეუმჯობესებინათ შედეგები.
დღეს უკვე მეცნიერებამ დაამტკიცა ის, რაც ინტუიცურად იცოდნენ უძველესმა მკურნალებმა: ნიორი – ავადმყოფობასთან ბრძოლის პოტენციური იარაღია.
მეცნიერების ანკრისა და მირელმანის 1999 წელს ჩატარებულმა კვლევებმა აჩვენა, რომ ნიორი შეიცავს ალიცინს, რომელიც ანტივირუსულ ქმედებებზეა პასუხისმგებელი.
ნივთერებები ალინი და ენზიმი ნივრის კბილის უჯრედების ნაწილია. ისინი ცალკე არსებობენ, თუმცა, როცა უჯრედული მემბრანები ირღვევა, ისინი ერთიანდებიან
და ალიცინს წარმოქმნიან.
ასე რომ, როცა ამზადებთ საჭმელს, თქვენ უნდა დაანაწევროთ ეს მემბრანები, ანუ დაჭრათ ნიორი. თუმცა მაღალი ტემპერატურა ანეიტრალებს ალიცინის თვისებებს.
შონგისა და მილნერის 2001 წლის კვლევებმა დაამტკიცა, რომ შეწვა ან ხარშვა ნიორში ყველა აქტიურ ენზიმს ანადგურებს. მიუხედავად ამისა, კერძების უმეტესობაში გამოიყენება მოხარშული ნიორი და არა უმი.
იმისათვის, რომ ალიცინის ზოგიერთი თვისება მაინც შეინარჩუნოს, ბევრი მეცნიერი გვირჩევს, დავაქუცმაცოთ ნიორი, შემდეგ კი გავაჩეროთ 10 წუთი, რათა ჩამოყალიბდეს იმდენი ალიცინი, რამდენიც შესაძლებელია იქამდე, სანამ საჭმლის მომზადებისას ტემპერატურა გაანადგურებს მას.
ასე რომ, შემდეგში საჭმლის მომზადების დაწყებამდე ჯერ დაჭერით ნიორი. იქამდე, სანამ სხვა ინგრედიენტების მზადებას მორჩებით, დაქუცმაცემულ ნაწილაკებში საკმარისი ალიცინი წარმოიქმნება და თქვენი ორგანიზმი მიიღებს ნივრის უნიკალურ შემადგენელ ნივთიერებებს.
