ბათუმში ახალგაზრდა ქალს გლოვობენ .
ნინო მიქელაძეს ახლობლები ემშვიდობებიან:
ეს რა დილი გაგვითენდა ნინო რატო გამოაკლდი თანაკლასელებს რატო დაგვტოვე ჩვენ ხო ყოველ დღე იმ იმედათ ვიყავით რო შენ დაგვიბრუნდებიდი და სულ ერთ გუნდათ ვიქნებოდით შენ იყავი ჩვენი პოზიტიური და მიზეზი რო ჩვენი ერთად ვყოფილიყავით და არ დაგვეკარგა კლასელებს ერთმანეთი შენ რატო გვიღალატე რატო აირჩიე ეს გზა რატოოოოო
ამ დილით ანიტამ რომ დამირეკა გული გამიჩერდა წამიერადყველაზე მეტად ამ დღის მეშინოდა და არმინდოდა ეს დღე დამდგარიყო…
ასეთ მოკლე დროში რატომ დაგვტოვე, ჯერ წინ რაამდენი ბედნიერი წლები გელოდებოდაბეევრი ბედნიერი წუთები მახსოვს შენთან გატარებული და გულში შევინახავ ცაალკე
ბოლოს 45 წუთი ვილაპარაკეთ ტელეფონზე ….და იმ დიალოგით დავასრულე კონტაქტი შენთან
ახლა მაინც დაისვენებ და არაფერი გეტკინება ვიცი….
დალოცე შენი 1 ცალი და განუმეორებელი შვილი ანიტა სული და გული რომ გედო მასშიდა
თემო შენი განსაკუთრებული სიყვარული ცხოვრებაში ….. მამიდა ხომ განადგურებული და გაქვავებული დატოვე ნიიბოლოს რომ გელაპარაკე ის მითხარი რომ დედიკოს რომ ვხედავ რადღეშიაო მარტო მაგის გამო მინდა ვიცოცხლოოოტკბილად იძინე ჩემო გოგოგუულში მემახსოვრები ცალკე ჩემთვის
მოუფრთხილდით თქვენს მეროე ნახევრებს დააფასეთ ისინი შეცდომის გამო ზურგი არ აქციოთ შეეცადეთ მათ პატიებას ესაა სიყვარული და ესა გვერდში დგომა და ესა ოჯახი და ურთიერთ გაგება დააფასეთ სანამ გვერდით გყავთ და არ დაინანოთ მათთვის სიყვარულის და სითბოს გამოვლენა არ დაინანოთ ტკბილი სიტყვა..მე ეს ყველაფერი მქონდა და გამაჩნდა ცხოვრებაში, მაგრამ უფალმა არ დამაცადა ამ ყველაფრით დიდხანს ტკბობა და წამართვა ის ადამიანი ვისშიც მე არასდროს არ შემპარვია ეჭვი ვიცოდი, რომ ის მე ყველაფერში გვერდში მედგა ყველა ძაფისებრი ბილიკზე გავლასაც კი მარტო არ მაცდიდა და ჩემთან ერთად გადიოდა ზოგჯერ კი წინაც მისწრებდა თითქოს და გზას სინჯავდა თუ იყო სანდო და ფიქრობდა იმას, რომ ჩემს ჩავარდნას ის ჩავარდნილიყო სჯობდა… ჩემს გამო ყველაფერს დათმობდა და ყველას ოღონდ ჩემთვის ესიამოვნებინა და ჩვენი შვილისთვის… არასდროს არ დამავიწყდება მისი თვალები თუ როგორ მიყურებდა ბოლო დღეს როცა ვნახე.ჩემო ნინო მიქელაძე ჩემო ხუა ხუა ჩემო ნანუნა ჩემო დორი გამომტაცე ხელიდან ეს ყველა ხალისი ის სიხარული რომ აივანს ქვევიდან რო გელოდებოდი მანქნით და დაგირეკავდი და გკითხავდიმე: ხუა ხუა რას შობი?ნინი: არაფერს აგერ ვწევვარ და დაძინება მინდა..მე: კაი რა დროს ძილია ჩამო და გავიკატაოთ სადმენინო: კაი ჩამოვალჩამოხვიდოდი შენი სახალისო პიჟამოთი და ოთახის ჩუსტებით ისიც ისეთივე სახალისო დამიჟდებოდი მანქანაში და მეუბნებოდინინო: რა იყო ვერ გაუძელი ჩემს გარეშე და მომაკითხე ხო?მე: შენ გარეშე ხო იცი მაქსიმუმ გავიდე გიჟური წრე გავაკეთო მაგრამ მერე გვერდზე რო არ მეგულები ვერ ვუძლებ…სანამ საჭესთან არ დაგსვამდი ვითო უხასიათოთ იყავი მაგრამ რო გეტყოდი მოდი დაჯე თქო ჯერ ვითო არ გინდოდა და მერე უცებ მანქნიდან გადმოუსლელად ადგილს მიცლიდი რო ქალაქში პიჟამოთი როგორ ჩამოვიდეო….ეხ ჩემო გოგო ჩემო ცხოვრება ვერ წარმოიდგენ რა დონეზე დამაკლდები მე დღეს გადმოვედი სახლში იმის გამო რომ ჩემი თავი გამომეცადა თუ ავიტანდი ამ სიცარიელეს სახლაში მაგრამ არა ჩემო ბოთე არ შემიძლია განადგურებული ვზიარ გული ჩაწყვეტას მაქვს ეს რა უბედურ ვარსკვლავზე დავიბადე რა..მე უნდა წავსულიყავი და არა შენ ამას მთელი სულით და გულით ვამბობ! არ ვიცი რა ვქნა ყველგან შენ გხედავ ყველა განვლილ გზაზე თუ ბილიკზე სადაც ერთად ვიყავით თვალებით გეძებ გამოვა ეხლა თქო, მაგრამ არა… ვის რა დაუშავა ჩემმა ოჯახმა ან შენმა ოჯახმა რო ესეთ სატანჯველს გავდივართ ეხლა მეც ანიტაც პაატაც გულოც ლაშაც რუსლანიც ვაჟაც…დაგვიმძიმე დიდი ლოდით გული და სული შენ ეხლა არ უნდა იყო ესე ცივი შენ უნდა იყო ისეთივე თბილი როგორც სულ იყავი და არა ესე გაყინული ჩემო ტრანანა!
რაც მე და შენ გვაკავშირებდა ამ მიწიერ ცხოვრებაში 15 წლის ნაგროვები მოგონებები და ულამაზესი და უთბილესი მზრუნველი სიყვარულით სავსე ქალიშვილი დამიტოვე მადლობა რო ესეთი აღზარდე ჩემს არ ყოფნაში…
