“უფალო , შეგვინდე და გვაკურთხე. კიდევ ერთხელ შენდობას გთხოვ.”-მეუფე იაკობი

“ძალიან ძნელია ყოველ წელს ვიდგეთ შენს წინაშე მაცხოვარო და შენდობას გთხოვდეთ. გამოსწორება ვითომ გვინდა, მაგრამ სინამდვილეში წლითი-წლობით ვამძიმებთ და ვამძიმებთ ყველაფერს. მართლაც, რა დიდი და დიადია ღვთაებრივი ბუნება და სრული კაცობრივი ბუნება, დაცემული ადამიანის ბუნებისაგან. შენ მაცხოვარ, ჩვენთვის გარდამოხველ ზეცით, იცხოვრე ამ ქვეყანაზე ჩვენთან ერთად და იმისთვის, რომ ჩვენ საუკუნო ცხოვრება გვქონოდა, სასუფეველის ღირსები გავმხდარიყავით, შენი სიცოცხლე, შენი სული და ყველაფერი შემოგვწირე ჩვენ, იმ სისხლით, რომელიც შენ დაღვარე ჩვენთვის, თითოეული ჩვენთაგანის ცოდვები იქნა გამოსყიდული, მაგრამ ვუყურებთ ამ ცხოვრებას და ხშირად ვფიქრობთ, გვინდა კი მართლა საუკუნო ცხოვრება, გვესმის რა არის? ისეთი დიდი ხარ, ყოველ წამს გტანჯავთ. ჩვენ ვართ ის ადამიანები, რომლებიც ლახვარსაც გცემთ, სამჭვალსაც გაჭედებთ, სამწუხაროდ და შენ დიდი სიყვარულის გამო , იძულების გარეშე აკეთებ იმას, რომ თითოეული ჩვენთაგანისათვის, ისევ სწირავ და სწირავ თავს . შეგვინდე უფალო, რამეთუ დგება ხოლმე დიდი მარხვის ჟამი. ეს თითოეული ადამიანისა და თითოეული მორწმუნესათვის მართლაც სხვა პერიოდია. შეიძლება სხვა დროს, ცოტა გაილᲐღებ , თუ რაღაც შვებას მისცემ შენს თავს, მთელი წელი ემზადები ამისთვის , რომ დაუბრუნდე უფლის წიაღს და რითი ვხვდებით ჩვენ ქართველები. განა ჩვენი კულტურის ერს, ისეთ ქრისტიანულ ერს, რომელსაც შენი თანადგომა არასდროს არ მოკლებია, მიუხედავას უდიდესი მტრული გარემოცვისა, ის მართლმადიდებელი იქნებოდა, თუ არამართლმადიდებელი, ყველას ჩვენი ჩაგვრა, წამება და კარგი რომ არავის უნდოდა დღემდე მასე გრძელდება და შენდობას გთხოვთ, ასეთ დღეებში, ამ დიდი მარხვის დღეებში, ბოლო დღეებს არ ვგულისხმობ, შენზე ვფიქრობთ, თუ რაზე. ბარაბას ვირჩევთ, თუ შენ გირჩევთ, უფალო, თუ ჩვენ გვაქვს იმის უფლება სხვებს ვუძახოთ, რომ ,,რა ცუდები იყავით, სწორი არ ევანი, რომ გააკეთეთო. ამიტომ ვისაც მეტი ჭკუა აქვს, მას მეტი მოეთხოვება და იცი უფალო რა ადვილია დალაგება და დაწყნარება, იცი, რომ მეც ვიცი, მაგრამ აზრი აქვს კი? ითქვას, თუ ნება ინება და ნაბიჯების გადადგმისთვის, მაშინ შეიძლება ისევ დაგიბრუნდეთ, ისევ დავბრუნდე შენს წიაღში და მაშინ ყველაფერი გვექნება, თორემ ისე ყველაფერი სამწუხაროდ, უკან დაგვრჩება. კიდევ ერთხელ შენდობას გთხოვთ. მძიმე ხვედრის მიზეზი , ის არის, რომ ძალიან დიდი ნიჭი მიეცი თითოეულ ქართველს და არც ერთს არ უნდა სხვას მოუსმინოს. არც შენ არ გისმენთ და ამიტომ გასაკვირი არ არის, ერთმანეთს რატომ მოვუსმენთ, მაგრამ საკვირველება ის არის, რომ ეშმაკისგან იქნება, თუ უცხოსაგან ნებისმიერი დაძახილი, საბოლოო ჭეშმარიტებად მივიღებთ, ხოლმე. მოგვეცით ის გონიერება, გონიერი გული, რომ კარგი და ცუდი გავარჩიოთ, ერთმანეთი შევიყვაროთ, განა ის, რომ ავიტანოთ და ერთად ცხოვრება ვისწავლოთ, არამედ შევიყვაროთ და ერთად ვიაროთ შენსკენ უფალო, იმიტომ რომ საბოლოოდ შენს გარდა , უწმინდესი ხშირად ამბობს ხოლმე, ჩვენ ნათესავი ამ ქვეყანაზე ქართველებს არავინ არა გვყავს. მხოლოდ შენ ხარ ღმერთო ჩვენი ნათესავი, შეგვინდე ღმერთო, თან , ხომ ასეთი ტკივილია და რაოდენ დიდი ხარ, სიხარული შემოგაქვს ჩვენს გულებში, იმიტომ, რომ ველოდებით აღდგომას და ეს აღდგომა თითოეული ჩვენთაგანის სიცოცხლის წყაროა და გთხოვთ და გევედრებით, რომ თითოეულ ქართველს და საქართველოში მაცხოვრებელს აღდგომის სიხარული მიანიჭო, ასევე მთელ მსოფლიოს მშვიდობა მიეცი, უფალო , შეგვინდე და გვაკურთხე. კიდევ ერთხელ შენდობას გთხოვ.”-მეუფე იაკობი.