გარდაიცვალა ცნობილი ქუთაისელი პედაგოგი, ყველასთვის საყვარელი მარინა არაბიძე.
ის ქუთაისის მე-3 საჯარო სკოლის ქართული ენისა და ლიტერატურის პედაგოგი იყო. 48 წლის განმავლობაში მარინა არაბიძემ არაერთი თაობა აღზარდა.
მარინა არაბიძეს სოციალურ ქსელში მეგობრები, კოლეგები და მოსწავლეები ემშვიდობებიან:
“შარშან ჩვენი გარდაცვლილი თანაკურსელების ხსოვნის საღამო გავმართეთ-სათითაოდ მოვიხსენიეთ შეკვეთილ წირვაში, შემდეგ კი ქალაქის ერთ-ერთ რესტორანში რამდენიმე საათი დავუთმეთ ტკბილ- სევდიან მოგონებებს….
მარი, მარინა! როგორ ვიფიქრებდით, რომ გარდაცვლილთა ძვირფას აჩრდილებს სულ მალე შენც შეუერთდებოდი!ჩვენი დიდი მეგობრობა 1973 წლის აგვისტოში, ქუთაისის პედინსტიტუტის მისაღებ გამოცდებზე დაიწყო, როცა უამრავ აბიტურიენტს შორის ყველამ უმალ შეგამჩნიეთ და დაგიმახსოვრეთ მაღალი, სავსე, თეთრი გოგო, უჩვეულოდ თავმდაბალი და და ყურადღებიანი. მერე სტუდენტობის არაჩვეულებრივი წლები იყო, სულ გამოირჩეოდი შრომისმოყვარეობით, მონდომებით, კარგი სწავლით, განსაკუთრებული პიროვნული ხიბლით. სტუდენტობის წლებშივე დაქორწინდი და ბიჭიკო აშვეთიას სახით კიდევ ერთი ძვირფასი მეგობარი შევიძინეთ. შენი უფროსი ვაჟი, ვასო კი ჩვენი კურსის პირველი მოსწრება შვილი იყო.იმდენ მეგობარში მე რომ ამირჩიე ვასოს ნათლიად, როგორი ბედნიერი ვიყავი!რამდენი კეთილი მოგონება დაგვიტოვე თანაკურსელებს: ჩვენს ყოველწლიურ შეკრებებზე წაკითხული ლექსი-ექსპრომტები, შენი განუმეორებელი კეთილი იუმორი და სითბო. როგორი მოსიყვარულე და გულითადი იყავი, როგორ ამშვენებდი ჩვენს დიდ სამეგობროს!შენ არა მარტო თანაკურსელებს გვატკინე გული, მთელი ქალაქი გგლოვობს,მარი! შენ ხომ მესამე საშუალო სკოლის გამორჩეული პედაგოგი იყავი, ქართული ენისა და ლიტერატურის ცნობილი მასწავლებელი, თაობების აღმზრდელი და დამკვალიანებელი. ათეული წლების მანძილზე მიდიოდნენ გოგო-ბიჭები ცხოვრების გზაზე და მიჰქონდათ შენგან ნასწავლი ვეფხისტყაოსნის უკვდავი აფორიზმები, ილიასეული სიყვარული მშობელი ქვეყნისა, ვაჟასეული იდეალები, კლდიაშვილის ჰუმანიზმი, გალაკტიონის მუსიკა და სილამაზე… ვერ გივიწყებდნენ, რადგან შენ, მასწავლებელი, გულის უხილავი ძაფებით სამუდამოდ დაუკავშირდი მათ სულსა და გონებას.დიდი პედაგოგი იყავი, სკოლა იყო შენი მთავარი ციხე – სიმაგრე და აკი სიცოცხლის ბოლო წუთებამდე მტკიცედ იდექი მასთან – შენი დიდი გამოცდილებით, სიყვარულითა და ერთგულებით.ღმერთო, ეს სტრიქონები მაინც რამ დაგაწერინა, მარი, უკანასკნელი სუნთქვა როგორ მოგვაწვდინე ამ სიტყვებით:
“..მაინც ღირს მოსვლა ქვეყნად…მაინც აქვს მოსვლას აზრი,უფალმა მიწყალობა,ვარ წუთისოფლის მგზავრი…
მგზავრი მიაღწევს სადგურს,
ვიცი,იყუჩებს გულიც,
ბოლო სადგურზე, ალბათ,
არც მტრობაა და შური…” – წერს ჟურნალისტი ნანული ცხვედიანი სოციალურ ქსელში.
“ჩვენო საყვარელო Marina Arabidze 
გულმა ვერ დაიტია შენი დაკარგვით გამოწვეული ტკივილი 
მინდა საჯაროდ გითხრა მადლობა ჩვენს უმძიმეს წლებში ( დევნილობის პერიოდი თქვენს მეზობლად გავატარეთ ) თანადგომისთვის, ჩემი შვილების განათლებაში შეტანილი უანგარო წვლილისთვის, დამაიმედებელი სიტყვებისთვის, მთელი გულით თანაგრძნობისთვის და “კიდევ რა შემიძლია თქვენთვის” სიტყვებისთვის, რომელსაც განუზომელი ღირებულება ჰქონდა მაშინ ჩვენთვის! .. მადლიერი ვართ, გვიყვარხართ და გვაპატიეთ, თუ სათანადოდ ვერ მოგეფერეთ! უფალმა დაგიმკვიდროს სასუფეველი … გულით ვუთანაგრძნობ ოჯახს, ყველა ახლობელს”
უფალმა დაგიმკვიდროს სასუფეველი … გულით ვუთანაგრძნობ ოჯახს, ყველა ახლობელს”“არა მხოლოდ დამრიგებელი — საუკეთესო მეგობარი, ძვირფასი ადამიანი და უამრავი ბავშვისთვის მეორე დედა…
გული ჩამწყდა, როდესაც ფოტოზე ეს სამწუხარო წარწერა ამოვიკითხე. მეორედ, მესამედ გადავიკითხე და მაინც მინდოდა, რომ სიმართლე არ ყოფილიყო..
მარინა არაბიძის ღვაწლი ფასდაუდებელია მე-3 სკოლისა და იმ ასობით ბავშვის წინაშე, რომელთა ცხოვრებაშიც მან წარუშლელი კვალი დატოვა.
დიდთან — დიდი, პატარასთან — პატარა. ასეთი იყო მისი ადამიანობა, სითბო და განსაკუთრებული დამოკიდებულება თითოეული ადამიანის მიმართ.
მის მოღვაწეობას ჩემი ქება-დიდება ნამდვილად არ სჭირდება. ათწლეულების განმავლობაში გაწეული შრომა, უამრავი მადლიერი მოსწავლე და დატოვებული სიკეთე თავად მეტყველებს მის ღირსებაზე. ასეთ ადამიანებს დავიწყება არ უწერიათ. მისი ლამაზი სახელი და ღირსეული ქალობა მუდამ დარჩება ჩვენს გულებში.
რამდენი ღირსეული, კეთილი და გამორჩეული ადამიანი უნდა გამოაკლდეს ჩვენს ქალაქს… რამდენი ძვირფასი ადამიანი უნდა დავკარგოთ…
მარინა მას ასე ვიცოდით ჩვენ ,ნათელი და სანთელი შენს სულს. მიყვარხარ”
“მარინა მასწავლებელო, როგორ მეტკინა…
თუმცა გულს იმით ვიმშვიდებ, რომ ჩემი წილი სიყვარული და პატივისცემა თქვენ მიმართ პატარა ჩანახატით მაინც გამოვხატე…
სულ მემახსოვრებით!
უფალმა ნათელში ამყოფოს თქვენი ლამაზი სული! 
გისამძიმრებთ ოჯახს” – წერეს სოციალურ ქსელში მოსწავლეები.
