ჩემმა ქართველმა მეგობარმა ამერიკულ ჯარში იმსახურა .ამერიკაში ჯარში ნამსახურები ადამიანები ბევრი შეღავათებით სარგებლობენ, ისინი ძალიან პრივილეგილებულები არიან, მაგალითად: შეუძლიათ ისწავლონ ფაქტიურად უფასოდ და ასე შემდეგ…
ჩემი მეგობარი ძალიან შეყვარებულია საქართველოზე და მიუხედავად იმისა რომ ამერიკაში უამრავი შეღავათებით შეეძლო ცხოვრება, მან მაინც გადაწყვიტა რომ საქართველოში წასულიყო და თავისი სამხედრო გამოცდილება საკუთარ ქვეყნისთვის გაეზიარებინა.მან საქართველოში დაყო 6 თვე და არცერთ სამხედრო სტრუქტურაში ის არ მიიღეს, რის შემდეგადაც იმედგაცრუებული დაბრუნდა ამერიკაში.როგორ განვითარდა ჩემი მეგობრის შემდგომი ცხოვრება?მან ამერიკაში სამხედრო სამედიცინო უნივერსიტეტი დაამთავრა , რომლის ხარჯები ამერიკის სახელმწიფომ დაფარა და მისი ღირებულება იყო ნახევარი მილიონი დოლარი.დღეს ჩემი მეგობარი, ამერიკის სამხედროების კბილის ექიმია და ის წყალქვეშა სამხედრო მისიებში მუშაობმისი წლიური ხელფასი, 1 მილიონი დოლარია.
სამწუხაროა რომ საქართველო , ასეთ კადრებს ერთი ხელის მოსმით კარგავს.
აქედან გამომდინარე, პროფესიის არჩევისას ადამიანებმა უნდა მიიღონ რაციონალური გადაწყვეტილება, კარგად შეაფასონ შრომითი ბაზარი და შეიძინონ ისეთი პროფესია, რაც მათ დაეხმარება ღირსეული პირობებში დასაქმდნენ და აკეთონ მათი საყვარელი საქმე, სადაც დასაქმებულები იქნებიან სტაბილურად.
ბოლოს კი შეიძლება ითქვას ჯონ კენედის სიტყვები „ ნუ იკითხავთ რა შეუძლია გააკეთოს ქვეყანამ თქვენთვის, იკითხეთ, რა შეგიძლიათ გააკეთოთ მისთვის“. სწორედ ასეთი მიდგომით და აზროვნებით შეეძლება ქვეყანას მიაღწიოს სასურველ შედეგებს, ყველა ჩვენი თანამოქალაქის ჩართულობით.










