„იმედგაცრუებულები ვართ, რომ მთავრობამ არ შემოიტანა სრული სიცხადე, თუ რა სახის უქმე დღეებზე გვაქვს საუბარი. რეალურად, ის ჩამონათვალი, რაც მთავრობის დადგენილებაშია ძალიან მცირეა, შესაბამისად, ამ გადაწყვეტილებასთან დაკავშირებით უფრო მეტი კითხვაა, ვიდრე დაზუსტება. დაუზუსტებელია მედიასთან დაკავშირებით ეს საკითხი, ასევე გაურკვეველია იმ კომპანიების საკითხი, ვინც ინტერნეტს გვაწვდის. ამ დადგენილებებით, ნებისმიერ საჯარო სამსახურს განესაზღვრა სრული დისკრეცია, თავისუფალი არჩევანი ვინ ამუშაონ და ვინ არა. ანუ რეალურად ეს შეზღუდვები ასე მძიმედ და გაურკვევლად მხოლოდ კერძო სექტორზე გავრცელდა.
მთავარი კითხვა არის, თუ რა სახის უქმე დღეებია ქვეყანაში გამოცხადებული. თუმცა ამაზე პასუხი საკმაოდ რთულია ისევ და ისევ არსებული გაურკვეველი დადგენილებიდან გამომდინარე. შრომის კოდექსი განსაზღვრავს ზოგად უქმე დღეებს. დაახლოებით, 17 ასეთი უქმე დღე გვაქვს, რომელთა შემთხვევაშიც თუ დამსაქმებელი თანამშრომელს სთხოვს მუშაობას, დამსაქმებელი ვალდებულია ზეგანაკვეთური ანაზღაურება გადაიხადოს. ამასთან, დამსაქმებელს არ აქვს უფლება, დასაქმებულს სხვა დღეებში მოსთხოვოს ამ უქმე დღეების ანაზღაურება. თუმცა, ახლა შრომის კოდექსით, მთავრობას გამონაკლისის სახით მიეცა უფლება დაადგინოს სხვა უქმე დღეებიც, რომლებიც განსხვავდება იმით, რომ ასეთ დღეებში დამსაქმებელი უფლებამოსილია თანამშრომელი დაასვენოს, მაგრამ ამის სანაცვლოდ სხვა დასხვენების დღეს მოსთხოვოს მუშაობა.
რაც შეეხება იმ კომპანიას, რომელიც ამ 2-კვირიანი დასვენების პერიოდში გააგრძელებს საქმიანობას, არანაირი სანქცია და ადმინისტრაციული ჯარიმა არ დაეკისრება. რადგან ჩვენი აზრით, ეს არის უქმე დღე, რომელსაც მთავრობა აწესებს და რომლის სანაცვლოდაც დამსაქმებელი უფლებამოსილია თანამშრომელს მოსთხოვოს მუშაობა სხვა დასვენების დღეებში, შესაბამისად, თუ დამსაქმებელი შეუთანხმდა დასაქმებულს იმუშაონ იანვრის დღეებში, ეს არ იქნება დარღვევა და იქნება ორმხრივი შეთანხმება,“-განაცხადა ცხაკაიამ.
მთავრობის გადაწყვეტილებით, 2021 წლის 3 იანვრიდან 6 იანვრის ჩათვლით და 8 იანვრიდან 15 იანვრის ჩათვლით დღეები უქმე, ანუ დასვენების დღეებად ცხადდება. ჯანდაცვის, ეკონომიკისა და სოფლის მეურნეობის მინისტრების ერთობლივი ბრძანებით, განისაზღვრა საქმიანობები, რომელთაც „უქმე დღეების განსაზღვრის შესახებ“ დადგენილება არ შეეხება. ესენია:
- პირველადი ჯანდაცვის და სტაციონარული სამედიცინო საქმიანობის მიმწოდებელი დაწესებულებები.
- ის სამედიცინო საქმიანობის მიმწოდებლები, რომლებიც მომსახურებას ახორციელებენ Covid-19 პრევენციის, დიაგნოსტიკისა და მართვის ღონისძიებებს, დაფინანსების წყაროს მიუხედავად.
- ფარმაცევტული საქმიანობა.
- სურსათის/ცხოველის საკვების წარმოება, დისტრიბუცია, რეალიზაცია.
- საავტომობილო, სარკინიგზო და საჰაერო სატვირთო გადაზიდვები. ასევე, სანავსადგურე და სააეროპორტო მომსახურება.
- ელექტროენერგის გენერაცია, ელექტროენერგიისა და გაზის გადაცემა, განაწილება, მიწოდება და ვაჭრობა. ასევე, ნავთობისა და გაზის მოპოვების ოპერაციები.
- საფოსტო და საკურიერო მომსახურება.
- პირების სავალდებულო კარანტინში განთავსებასთან, ტრანსპორტირებასთან, კვებასთან, დასუფთავებასთან, უსაფრთხოებასა და საკარანტინო პერიოდში სათანადო პირობების შექმნასთან დაკავშირებულ მომსახურებებზე პასუხისმგებელი საჯარო და კერძო სამართლის იურიდიული პირები და ფიზიკური პირები.
- სამაშველო საქმიანობა.
- ჟანგბადის წარმოება-მიწოდებასთან დაკავშირებული საქმიანობები.
- უწყვეტი ტექნოლოგიური ციკლის მქონე საწარმოები (საწარმოები, სადაც ტექნოლოგიური ხასიათიდან გამომდინარე შეუძლებელია საქმიანობის შეჩერება).
- დაკრძალვასთან დაკავშირებული საქმიანობები.
