PMCG-ის მიერ მომზადებული მიმოხილვის თანახმად, 2017-2020 წლებში საქართველოში გრძელვადიანი უმუშევრობის (ერთ წელზე მეტი) 40% შეადგინა, ხოლო 2020 წელს, მოკლევადიანი უმუშევრობა (ერთ წელზე ნაკლები) მკვეთრად გაიზარდა და 67% შეადგინა. ორგანიზაციის შეფასებით, მოკლევადიანი უმუშევრობის ზრდა ვირუსის გავრცელების შესაჩერებლად დაწესებულ შეზღუდვებს უკავშირდება, რამაც სამუშაო ადგილების დროებით დაკარგვა გამოიწვია.
COVID-19-ით გამოწვეულ კრიზისამდე, საქართველოში უმუშევრობის დონის შესამჩნევად დაღმავალი ტენდენცია შეიმჩნეოდა. 2017 წლიდან – 2019 წლამდე მაჩვენებელი 21.6%-დან 17.6%-მდე შემცირდა. თუმცა, უნდა აღინიშნოს, რომ უმუშევრობის დონის შემცირების პოზიტიური ცვლილება არ ასახულა დასაქმების მაჩვენებელზე, რომელიც მოცემულ პერიოდში უცვლელი იყო. მეტიც, 2017 წლიდან – 2019 წლამდე პერიოდში, სამუშაო ძალაში ჩართული ადამიანების მაჩვენებელი შემცირდა 54.5%-დან 51.8%-მდე. შესაბამისად, სავარაუდოა, რომ უმუშევრობის დონის კლება ამ პერიოდში განაპირობა არა გაზრდილმა ეკონომიკურმა აქტივობამ ან შრომის ბაზრის პოზიტიურმა ცვლილებებმა, არამედ სამუშაო ძალის შემცირებამ.
2020 წელს “საქსტატმა” უმუშევრობის დონის განსაზღვრის ახალი მეთოდოლოგია შეიმუშავა. ცვლილებით თვითდასაქმებულად აღარ ითვლებიან ფერმერები, რომლებიც პროდუქციას საკუთარი მოხმარებისთვის აწარმოებენ. მეთოდოლოგიურმა ცვლილებამ მნიშვნელოვნად გაზარდა უმუშევრობის დონე საქართველოში. კერძოდ, ახალი მეთოდოლოგიით, 2017-2020 წლებში უმუშევრობის დონის საშუალო მაჩვენებელმა 19.5% შეადგინა, ხოლო წინა მეთოდოლოგიის მიხედვით იგივე მაჩვენებელი 12.6% იყო.
2021 წლის მესამე კვარტლის მოლოდინები უფრო პოზიტიურია, ვიდრე მეორე კვარტალში დაფიქსირებული ცვლილებები. გამოკითხული კომპანიების 31.4% დასაქმებულთა რაოდენობის ზრდას ელის 2021 წლის მესამე კვარტალში, 64.7% ცვლილებას არ გეგმავს, ხოლო შემცირებას მხოლოდ 3.9% აპირებს.
მიმოხილვაში ასევე წერია, რომ 2017-2019 წლებში უმუშევრობის დონე მცირდებოდა 21.6%-დან 17.6%-მდე, თუმცა შემცირება არ ასახულა დასაქმების მაჩვენებელზე, რაც მოცემულ პერიოდში უცვლელი დარჩა. აქედან გამომდინარე, კვლევით ორგანიზაციაში მიიჩნევენ, რომ სავარაუდოდ, უმუშევრობის დონის კლება ამ პერიოდში განაპირობა არა გაზრდილმა ეკონომიკურმა აქტივობამ ან შრომის ბაზრის პოზიტიურმა ცვლილებებმა, არამედ სამუშაო ძალის შემცირებამ.
