ხატია სიდამონიძეს თავს უცნობი მამაკაცი დაესხა. ეს ამბავი 2 დღის წინ სოციალურ ქსელში გაასაჯაროვა და თან პოლიციას მიმართა.
,,პოლიციის განყოფილებიდან დამირეკეს და მითხრეს, რომ ის ტიპი იდენტიფიცირებული და დაკავებულია. ძალიან ოპერატიულად იმუშავეს. ყოჩაღ!
იმას უთქვამს – მეგონა, რომ ნარკოტიკს დებდა, მე კი გული შემტკივა ახალგაზრდების ნარკოტიკების მიმართ დამოკიდებულებაზე და ამიტომ მოვიქეცი ისე, როგორც მოვიქეციო.
მერე მივხვდი, რომ შემეშალა მაგრამ გვიანი იყოო. ვნანობ და ბოდიში მინდა მოვუხადოო.
ანუ, სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ, გადაწყვიტა, რომ თვითონ ჰქონდა იმისი ლეგიტიმაცია, რომ აღესრულებინა სამართალი და “დავესაჯე”.”-წერს ხატია სიდამონიძე.
ამბავი კი ასე დაიწყო:
,,ჰოდა, გუშინ, დაახლოებით 18:45-ზე, მივდივარ ჩემთვის ფეხით, სადაცაა თამარაშვილიდან ავუხვევდი ვაკისკენ. უცებ ვიღაც ტიპი მხარზე მხვევს ხელს და თან მიჭერს.
შევხედე, მეთქი ვინაა. მეკითხება რას დებო. რას მეკითხებით, ვინ ხართ-მეთქი. რას დებ-მეთქიო, მეკითხება ჩუმად, მარა ძააან მკაცრად, კბილებში ცრის სიტყვებს. ხელი გამიშვი ახლავე-მეთქი.
პოლიციელი ხარო? საიდან მოიტანე, არა-მეთქი. კიდევ მკითხა, არა და ხელი გამიშვი ახლავე-მეთქი. მე ვარ პოლიციიდან, ტელეფონი მომეციო.
მოკლედ მეჭიდავა, ცდილიბდა ტელეფონი გამოერთმია და თან თვალებს აკვესებდა.
რაღაცნაირად მოვახერხე და ხელიდან გავუსხლტი, გადავვარდი პირდაპირ ტრასაზე და ვითხოვდი შველას. ეს *ლე მომდევდა და მე არავინ მიჩერებდა, არავინ.
ბოლოს, წინ გადავუდექი მანქანას და როგორც კი გააჩერა, ჩავუხტი სინათლის სიჩქარით და ჩქარა წადითქო ვუყვიროდი.
ის ტიპი ფანჯარაზე უბრახუნებდა ხელს – გააჩერეო, მოკლედ გავშორდი იქაურობას.
როგორც კი დაძრა მანქანა, პირველი რაც ვუთხარი 2-ჯერ ვარ აცრილი-მეთქი და ნუ ბოდიშები ვუხადე, რო დავურღვიე სიმშვიდე.
ჰოდა, რისი თქმა მინდა. მეგონა, რომ ასეთ დროს ვინმეს ძვლებში დავამტვრევდი, მაგრამ აღმოვაჩინე, რომ ძალიან მშიშარა ვყოფილვარ, ხმა მიკანკალებდა, გული მიფრიალებდა, ხელებიც, ფეხებიც, მუცელიც, ტფუი…”-წერდა ხატია სიდამონიძე.
