“მოგესალმებით, მეგობრებო.
შეგახსენებთ, რომ ხვალ, 15:00 საათზე, გაიმართება დასკვნითი სასამართლო პროცესი, სადაც სრულიად უდანაშაულო თენგიზ გველესიანი და არჩილ ჭუმბურიძე იტყვიან საბოლოო სიტყვებს. ასევე ხვალ უნდა გამოცხადდეს განაჩენი — ხვალ გავიგებთ, იზეიმებს სამართალი თუ, პირიქით, უსამართლობა გაიმარჯვებს.აქვე გიზიარებთ ანგარიშის ნომერს — მოვახდინოთ თანხების მობილიზება.ხვალ რაც შეიძლება ბევრი უნდა წავიდეთ, განსაკუთრებით მოქმედი მაღაროელები. თქვენი თვალით ნახეთ და თქვენი ყურით მოისმინეთ განაჩენი.” – ვკითხულობთ მაღაროელების გვერდზე
პროტესტი დაიწყო მას შემდეგ, რაც კომპანიამ „ჯორჯიან მანგანეზმა“ და მისმა მმართველმა სტრუქტურამ მიწისქვეშა მოპოვება შეაჩერა. ეს გადაწყვეტილება ასობით ოჯახისთვის შემოსავლის დაკარგვას ნიშნავდა. მაღაროელები სამუშაო ადგილების შენარჩუნებას, ხელფასების სრულად აღდგენას და სახელმწიფოს ეფექტიან ჩართულობას ითხოვდნენ კრიზისის მოგვარებაში.
დაძაბულობა განსაკუთრებით გაიზარდა ერთ-ერთი აქციის დროს, როდესაც მოხდა ინციდენტი შუხრუთის მაღაროს დირექტორთან. გამოძიების ვერსიით, ოთხი მაღაროელი მონაწილეობდა ჯგუფურ ძალადობაში, რის შედეგადაც დირექტორს მსუბუქი დაზიანება მიადგა. სწორედ ამ ეპიზოდზე დაყრდნობით დაიწყო მათ წინააღმდეგ სისხლისსამართლებრივი დევნა და მოხდა მათი დაკავება.
დაკავებულთა ოჯახის წევრები, კოლეგები და მხარდამჭერები ბრალდებებს კატეგორიულად უარყოფენ და აცხადებენ, რომ საქმე გვაქვს შრომითი პროტესტის კრიმინალიზაციასთან. მათი თქმით, მაღაროელები ისჯებიან არა დანაშაულისთვის, არამედ სოციალური და შრომითი უფლებების დაცვის მცდელობის გამო.
ბრალის კვალიფიკაციიდან გამომდინარე, დაკავებულებს რამდენიმე წლიდან 9 წლამდე თავისუფლების აღკვეთა ემუქრებათ. სწორედ ამ საფრთხემ გამოიწვია ფართომასშტაბიანი სოლიდარობა – აქციები ჭიათურაში და თბილისში, ასევე შიმშილობის დაწყება რამდენიმე მაღაროელის მხრიდან.
საქმე უკვე გასცდა ერთი კონკრეტული ინციდენტის ფარგლებს და გადაიქცა ფართო საზოგადოებრივ საკითხად:
რამდენად დაცულია საქართველოში შრომითი პროტესტის უფლება და ხომ არ გამოიყენება სისხლის სამართლის კანონმდებლობა სოციალური უკმაყოფილების ჩასახშობად.
სასამართლოს საბოლოო გადაწყვეტილება განსაზღვრავს არა მხოლოდ ოთხი მაღაროელის მომავალს, არამედ იმ პრეცედენტსაც, რომელიც შეიძლება მომავალში შრომით და სოციალურ პროტესტებთან მიმართებით ჩამოყალიბდეს.
