გიორგი კობერიძე: თუკი ჯერ კიდევ ვერ მოახერხეთ ევროკომისიის რეკომენდაციების ჩამონათვალის ნახვა მათ მოკლე, შინაარსობრივ თარგმანს გთავაზობთ:
1. პოლიტიკური პოლარიზაციის აღმოფხვრა და 19 აპრილის შეთანხმების პირობების აღიარება;
2. სახელმწიფო ინსტიტუტების გაძლიერება, მათი დემოკრატიული კონტროლი, საარჩევნო სისტემის გაუმჯობესება და ვენეციის კომისიის შენიშვნების გათვალისწინება;
3. სასამართლო რეფორმის გატარება, პოლიტიკურ პარტიებს შორის კონსენსუსის გზით და არა ერთპიროვნულად.
სასამართლო უნდა იყოს გამჭვირვალე, თავისუფალი და არ უნდა განიცდიდეს სახელისუფლებო სხვა შტოების მხრიდან ჩარევას.
ასევე მოსამართლეებისა და გენერალური პროკურორის დანიშვნა უნდა იყოს გამჭვირვალე და არსებული პრობლემები მოგვარებული.
4. დამოუკიდებელი ანტიკორუფციული სამსახურის გაძლიერება; პერსონალური მონაცემების დაცვის სამსახურის სათანადო რესურსებით უზრუნველყოფა და მხარდაჭერა.
5. დეოლიგარქიზაცია – უნდა აღმოიფხვრას ნებისმიერი ჩრდილოვანი ძალის ჩარევა და ზეგავლენა საჯარო, პოლიტიკურ, სოციალურ თუ ეკონომიკურ საქმიანობაში.
6. ორგანიზებულ დანაშაულთან ბრძოლის გაძლიერება. ძალოვანი უწყების მხრიდან პასუხისმგებლიანობისა და გამჭვირვალობის უზრუნველყოფა.
7. მედია თავისუფლებისა და პლურალიზმის უზრუნველყოფა. მედიის წარმომადგენლების წინააღმდეგ დაწყებული სამართლებრივი დავების გამჭვირვალობა და მიუკერძოებლობა.
8. საფრთხის ქვეშ მყოფი ჯგუფების უფლებების დაცვა, ხოლო დამნაშავეების პასუხისგება.
9. გენდერული თანასწორობის ხელშეწყობა და ქალებზე ძალადობის წინააღმდეგ ბრძოლა;
10. პოლიტიკური გადაწყვეტილებების მიღების პროცესში სამოქალაქო საზოგადოების ჩართვა ყველა დონეზე.
11. ქართული სასამართლოების მხრიდან ევროპის ადამიანის უფლებათა სასამართლოს გადაწყვეტილებების გათვალისწინება განხილვის პროცესში.
12. ახალი სახალხო დამცველის არჩევისას დამოუკიდებელი და მიუკერძოებელი პერსონის შერჩევა, ხოლო ომბუდსმენის როგორც ინსტიტუციის თავისუფლების უზრუნველყოფა და გაძლიერება.
კომისია გაუწევს მონიტორინგს საქართველოს პროგრესს და წარადგენს ანგარიშს 2022 წლის ბოლომდე.
კომენტარი:
ყველა აქ არსებული რეკომენდაცია საფუძვლიანია, და თავი რომ დავანებოთ ევროკავშირის კანდიდატობას მათი შესრულება პირველ რიგში ისევ და ისევ ჩვენს ქვეყანას და მის მოქალაქეს არგებს.
ქვეყანა, რომელსაც საკუთარი მოქალაქეების კეთილდღეობა უნდა, ამ პუნქტების შესრულების გარეშე ვერ მიაღწევს.
და სხვათა შორის პოლიტიკური ნების არსებობის შემთხვევაში საკმაოდ ადვილი შესასრულებელია თითოეული მათგანი.










